Σήμερα έγραψα ακόμη μία ιστορία

Το σεντόνι είχε κολλήσει στο ιδρωμένο μου σώμα και εγώ του δίνω μια να πάει στο διάολο και γυρνώντας να μου φέρει λίγο αέρα. Έχω ένα κόλλημα να κοιτάω την ώρα όταν δεν είσαι εδώ, όποτε ας πούμε ότι είναι περίπου 09:36 το πρωί. Σηκώνομαι, τεντώνομαι και πέφτω με τα μούτρα στο ντουζ. Μπορεί να…

Ιστορίες για Βιταμίνη D και σκληρά στρώματα.

09:35 Πάλι ξύπνησα πρώτη. Ίσως από τα κελαηδήματα των πουλιών, που πολλοί τα θεωρούν γαλήνια, ενώ στα αυτιά μου είναι επιεικώς ενοχλητικά, ίσως από την ξενέρα που έχω φάει τους τελευταίους μήνες με τον έρωτα και το πόσο τον υπερεκτιμούμε. Τριγύρω μου με περικυκλώνουν τα σώματα των φίλων μου τσουβαλιασμένα σαν ρολά από σούσι, μέσα…

Κυνήγι μαγισσών ή -αλλιώς- γυναικοκτονία.

«Η ανώτερη γνώση των μαγισσών εντοπιζόταν στην ικανότητά τους να κάνουν θαύματα, όπως η κρατούσα αντίληψη τις ήθελε. Ωστόσο, η μάγισσα ήταν η πιο προηγμένη επιστήμονας, το πιο βαθυστόχαστο πνεύμα εκείνης της εποχής... Καθώς η γνώση ήταν πάντοτε δύναμη, η Εκκλησία φοβόταν τη χρήση της από τις γυναίκες και έστρεψε εναντίον τους τα πλέον θανατηφόρα…

Ιστορίες για μουσταρδί μπουφάν και στυμμένα πορτοκάλια.

23:05 Κρατάω αγκαλιά μια εξάδα Άλφα από το περίπτερο. Στην άκρη του χείλους μου στέκεται κολλημένο ένα μισοτελειωμένο τσιγάρο. Προχωράω μόνη μου στην παλιά πόλη και ο γαμημένος ο αέρας τρυπάει το στήθος μου σαν να μου χώνουνε βελόνες μες στη σάρκα, ε εντάξει, υπερβολή. 23:05 το βράδυ και η πόλη εντελώς άδεια. Οι αστοί…

Λίνα Τσαλδάρη: Αστές, εξουσία και φεμινισμός. | Σαν Σήμερα

Σαν σήμερα, 29 Φεβρουαρίου του 1956, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, σχηματίζει την πρώτη του κυβέρνηση που προήλθε από εκλογές. H Λίνα Τσαλδάρη γίνεται η πρώτη γυναίκα, Ελληνίδα, υπουργός στην ιστορία της χώρας μας, αναλαμβάνοντας το υπουργείο Πρόνοιας. Tην ίδια χρονιά, το 1956, οι γυναίκες (με πολλές εξαιρέσεις), απέκτησαν δικαίωμα ψήφου στις βουλευτικές εκλογές. Περί του δικαιώματος…

The one when Capitalism ate Christmas. | #This_Is_Christmas

Το ονομάζουμε δώρο και είναι υλικό, είναι το νούμερο ένα, το βασικό «εργαλείο» των Χριστουγέννων. Παίρνει μορφές πολλές και διαφορετικές. Βγαίνει σε μεγάλο, σε μικρό, μα και σε τεράστιο μέγεθος. Ίσως να τρώγεται, ίσως να φοριέται, ίσως να παίζεις με αυτό. Είναι από αυτά τα πράγματα που σπάνε και χαλάνε εύκολα, μα μην ανησυχείς γιατί…

Για τον Παύλο.

Ίσως τον έχεις ακουστά ως ‘’ασυμβίβαστο’’ ή ως ‘’πρίγκιπα της ροκ’’, κάποιοι τον αποκαλούσαν ακόμη ως ‘’το εργατόπαιδο με τα μπλουζ’’, όλοι οι χαρακτηρισμοί αυτοί όμως αναφέρονται στον ίδιο άνθρωπο, στην ίδια εμβληματική μορφή της ροκ μουσικής, στον Παύλο Σιδηρόπουλο. Σαν χθες, 6 Δεκέμβρη, του 1990 ο Παύλος βρέθηκε νεκρός στο σπίτι φίλης στον Νέο…

Γυναικείο πολιτικό ραπ από άκρη σ’ άκρη (μέρος 1ο)

Από την αρχή της εμφάνισης της, η ραπ συνδέθηκε με την αφήγηση ιστοριών. Κάτι τόσο μεγάλο και δυναμικό ξεκίνησε από απλούς ανθρώπους που έψαχναν ένα τρόπο να εκφραστούν, να πούνε τις ιστορίες τους και να ακουστούν. Ήταν κάτι το διαφορετικό, ήταν έντονο και σου έσπαγε τα κόκκαλα, αν είχε γένος όμως, το χιπ χοπ θα…

Ενός λεπτού πληγή.

Ενίοτε κλείνω τα μάτια μου όταν βρίσκομαι στο αστικό και σε θυμάμαι. Ζούμε σε ένα λάκκο σχεδόν αποπνικτικό, κι όμως πάνε περίπου 687 μέρες και λίγες ώρες που δεν έχω ακούσει τη φωνή σου. Τόσο στενός ο λάκκος μας, και αυτή καταφέρνει να μου κρυφτεί, να μην φτάσει ποτέ στο αυτί μου. Καμιά φορά χάνεται…

Ο βασιλιάς της ραπ: Tupac Shakur| Σαν Σήμερα.

Στις 13 Σεπτεμβρίου του 1996 ο Tupac Amaru Shakur αφήνει την τελευταία του πνοή σε ένα από τα νοσοκομεία του Los Angeles. Αν και 23 χρόνια μετά το θάνατο του, ο Lesane Parish Crooks, κατά κόσμον Tupac, αναγνωρίζεται ως ένας από τους μεγαλύτερους -αν όχι ο μεγαλύτερος- ράπερ όλων των εποχών. Ακόμη και αν δεν…

Στο νησί της Καλυψούς.|Topic Travellers

Ώρα 7 παρά 5 το πρωί και βρίσκομαι στην παλιά πόλη του Ρεθύμνου βρίζοντας τις ‘’άλλες’’ στο τηλέφωνο γιατί επρόκειτο να χάσουμε το λεωφορείο με προορισμό τα Σφακιά. Απ’ την τετράδα είμαι η μόνη που βρίσκεται στο σημείο συνάντησης με το σάκο και το sleeping bag στο χέρι, ενώ οι άλλες τρεις κωλύονται να με…

Χίλια συν ένα.

Τρίζουν οι ράγες του τρένου και εγώ νομίζω πως τις ακούω. Ταξιδεύουμε ήδη δύο ώρες και έχω χαρμανιάσει, αλλά είναι από τις ελάχιστες φορές που δεν με νοιάζει καθόλου. Το σκηνικό έξω από το παράθυρο με χαώνει και με ηρεμεί ταυτόχρονα. Μία τόσο καλά τακτοποιημένη μουτζούρα πρασίνου γεμίζει τις κόρες των ματιών μου και το…

Για τον Άρη. | Σαν Σήμερα

«Αλλού σε λένε Ζαπάτα κι αλλού Τουπακ Κατάρι, αλλού Σαντίνο, αλλού Τσε και στην Ελλάδα Άρη» -Social Waste, από το τραγούδι "Στη γιορτή της ουτοπίας" Ο Άρης Βελουχιώτης, ο κατά κόσμον Θανάσης Κλάρας , είναι αυτός που σαν σήμερα, στις 15 Ιουνίου του 1945, αυτοκτόνησε έξω από το χωριό Μεσούντα, για τα ιδανικά του. Είναι…

Παλέτα.

Μυρίζει ανθισμένα λουλούδια και καυσαέριο. Τα χρώματα των λουλουδιών βρίσκονται σε συνεχή κόντρα με τη μαυρίλα που αφήνουν πίσω τους τα αμάξια. Όσο για μένα, περπατώ και χωρίς να το συνειδητοποιήσω παρατηρώ τα δικά μου χρώματα. Είναι χρώματα κάθε λογής, παράξενα, πολλά από αυτά μου είναι άγνωστα, μα τα νιώθω να με διαπερνάνε σαν δροσερό…

Φουντούκι κι επανάσταση. | #Topic_Week

Ήταν από τις πιο άσχημες κούπες που έχω δει. Χρώμα μπεζ που ξεθωριάζει και ράγισμα στην άκρη του χείλους. Μια μυρωδιά φουντουκιού ανακατεμένη με καφέ έφτασε με απαλά κύματα στα ρουθούνια μου. Ακούμπησε την κούπα στα χέρια μου και με κοίταζε επίμονα μέχρι να κατεβάσω την πρώτη γουλιά. Ίσως για πρώτη φορά η γεύση του…

Για την τζαζ.

«Η ζωή μοιάζει αρκετά στη τζαζ, όσο πιο πολύ αυτοσχεδιάζεις, τόσο καλύτερος γίνεσαι», είχε πει κάποτε ο George Gershwin και είχε απόλυτο δίκαιο. Στη ζωή μπορεί πολλές φορές να χρειαστεί να πράξεις αυθόρμητα και να αυτοσχεδιάσεις, στη τζαζ μουσική, όμως, χρειάζεται πάντα. Δεν θέλω να παρουσιαστώ ως ειδήμων όσον αφορά αυτό το είδος μουσικής, καθώς…

Με beatbox και τσαμπουκά (Τα πρόσωπα της Χιπ Χοπ) | #Topic_Week

Και πέφτει στο τραπέζι για άλλη μία φορά η κλασσική ερώτηση: ‘’Εσύ, ρε φίλε, τι μουσική ακούς;’’ και η απάντηση μου συνήθως είναι μία: ‘’Εε... Ξέρεις, λίγο απ' όλα’’. Κι όμως, τελευταία σκέφτομαι συνεχώς ότι η απάντηση μου αυτή είναι λάθος. Όταν κάποιος σου κάνει αυτήν την ερώτηση, αναφέρεται στη μουσική που σου άλλαξε τον…

Απαλό ροζ.

Απαλό ροζ. Τρία βήματα μπρος, τρία βήματα πίσω. Να την και πάλι, βγαίνει στην ταράτσα και χορεύει, όπως κάθε πρωί. Ο ήλιος καψαλίζει την πλάτη της, μεταμορφώνοντας το δέρμα της σε ένα απαλό ροζ χρώμα. Μοιάζει με γυναίκα, που έχει τριγυρίσει σε όλους τους φασαριόζικους δρόμους των μεγάλων πόλεων, που έχει μυρίσει κάθε λογής λουλούδι,…

Στο repeat. | #Topic_Week

Ρημαδιασμένη φασαρία. Οι κόρνες των φτηνιάρικων αλλά καλογυαλισμένων αμαξιών με ξυπνάνε νωρίς. Τους ακούω να τσακώνονται στο φανάρι ενώ εγώ φτιάχνω τον καφέ μου. Κάθε βρισιά που ξεστομίζουν διαπερνάει το τύμπανο μου σαν σειρήνα. Δεν χρειάστηκα ξυπνητήρι και σήμερα. Η μυρωδιά του καφέ, μπερδεμένη με άρωμα φουντουκιού, έρχεται σε αντίθεση με τη διάθεση των από…

5 γυναίκες που έφεραν την αλλαγή | Γυναικάρες της ιστορίας vol.2

Χθες, 8 Μαρτίου και Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, είδαμε γυναίκες, οι οποίες σε ένα ανδροκρατούμενο περιβάλλον, τόλμησαν να αναδειχθούν και να κάνουν τα πρώτα βήματα προς το φεμινισμό, αποτελώντας παράδειγμα για πολλές γυναίκες μέχρι και σήμερα. Γυναίκες επιστήμονες, της διπλανής πόρτας, γυναίκες του χθες και γυναίκες του σήμερα. Παρακάτω, εμπλουτίζουμε τη λίστα μας, με πέντε…

Η φωτογραφία που με άλλαξε έστω και λίγο (ίσως και πολύ) | #Topic_Week

Πριν αναφερθούμε σε μία από τις πιο επαναστατικές φωτογραφίες των τελευταίων δεκαετιών, θεωρώ απαραίτητο να κάνουμε έναν περίπατο στη ιστορία της αδιάκοπης διαμάχης μεταξύ των Παλαιστίνιων και των Ισραηλινών, η οποία οδηγεί εδώ και χρόνια σε συνεχείς αιματοχυσίες… Η διαμάχη ξεκινά ήδη από το τέλος του Ά Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η Κοινωνία των Εθνών δίνει…

8 πράγματα που πρέπει να κάνεις στη Βερόνα |Topic Travellers.

Αν και το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό όταν ακούς για την Βερόνα είναι το πασίγνωστο έργο του Σαίξπηρ, Ρωμαίος και Ιουλιέτα, σου εγγυώμαι ότι δεν είναι το μόνο για το οποίο θα έπρεπε να είναι γνωστή αυτή η πόλη. Πρόκειται για μια πανέμορφη, μεσαίου μεγέθους, μεσαιωνική πόλη, η οποία αποτελεί μνημείο παγκόσμιας…

4+1 πολιτικά συνθήματα που αγαπήσαμε.

Εν όψη εξεταστικής έπεσε στα χέρια μου ένα βιβλίο το όποιο παρουσίαζε αναλυτικά την πολιτική κατάσταση της χώρας μας από τη Χούντα μέχρι και σήμερα. Όπως μπορείτε να συμπεράνετε, το βιβλίο ήταν ιδιαίτερα διασκεδαστικό, διότι την περίοδο εκείνη η αντιπαλότητα των κομμάτων είχε φτάσει στο ζενίθ, η πελατειακή νοοτροπία και ο λαϊκισμός ήταν στο προσκήνιο…

Για δύο θέσεις στον ήλιο. | #Topic_Week

Αηδία στο στόμα, έτοιμος να ξεράσω τα χθεσινά ποτά και τα περσινά απωθημένα, μα δεν το κάνω. Βγαίνω στο μπαλκόνι να με βαρέσει ο ήλιος και σε θυμάμαι. «Του χρόνου τέτοια μέρα, μπορεί να γυρίζουμε μαζί όλο το κόσμο» Και όμως δε γυρνάω πέρα από το σπίτι μου και μάλιστα γράφω και σε α΄ενικό, τρομακτικό.…

Bella Ciao – Το διαχρονικό αντάρτικο.

Για την ιστορία... Το «Bella Ciao» είναι από τα πιο γνωστά, παγκοσμίως διαδεδομένα, αντιφασιστικά τραγούδια. Χρησιμοποιήθηκε ως ύμνος της Ιταλικής αντίστασης, ενάντια στο φασισμό, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι στίχοι του εξυμνούν το απελευθερωτικό αγώνα των Παρτιζάνων. Ο στιχουργός είναι άγνωστος, η μελωδία όμως, ήταν γνωστή στον Ιταλικό λαό και πριν από…

Το ειδος Σκρουτζ.

Όλοι γνωρίζουμε, έχουμε ακούσει, έχουμε διαβάσει ή έχουμε δει την πασίγνωστη χριστουγεννιάτικη ιστορία του Charles Dickens. Έτσι, λοιπόν, λίγο πολύ, ο χαρακτήρας του Σκρούτζ είναι γνωστός σε όλους μας. Πρόκειται για έναν πάμπλουτο, μίζερο, μοναχικό και τσιγκούνη άνθρωπο. Τα χαρακτηριστικά αυτά, βέβαια, καθόλου ιδιαίτερα δεν ακούγονται στην εποχή μας. Θα έλεγε κανείς πως η περιγραφή…

Ζώντας Παράλληλα | #Topic_Week

Μια γραμμή αποτελείται από πολλά σημεία, από πολλές ενωμένες κουκκίδες. Υπάρχουν πολλές γραμμές, μα οι αγαπημένες μου είναι οι παράλληλες, γιατί ποτέ δεν μπόρεσαν να γνωριστούν μεταξύ τους. Δύο παράλληλες γραμμές, ονομάζονται παράλληλες όταν βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο, αλλά δεν έχουν κανένα, μα κανένα κοινό σημείο. Το μόνο μέρος όπου αυτές οι γραμμές θα μπορέσουν…

Απώλεια|Για εσένα, φίλη μου…

Δεν είμαι ποιήτρια. Καμιά δεκαριά λέξεις πετάω στο χαρτί και νομίζω ότι βγάζουν νόημα. Μα ακόμη και αν ήμουνα, ακόμη και τότε δε θα ήξερα τι να σου πω για να σε παρηγορήσω. Ούτε οι ίδιοι οι ποιητές δεν ξέρουν τι να πουν μπροστά στον τελευταίο αποχαιρετισμό. Παρόλα αυτά θα βασιστώ σε αυτά τα λίγα…

Ένα μεγάλο ψυχιατρείο.

Αν στα αλήθεια νομίζεις, πως οι μόνοι παρανοϊκοί στον κόσμο ετούτο βρίσκονται κλεισμένοι μέσα σε ένα σιχαμερό ίδρυμα, είσαι γελασμένος.Και οι ίδιοι οι ψυχίατροι, που θαρρούν πως θεραπεύουνε την τρέλα, ακόμη και αυτοί είναι τρελοί. Είναι τρελοί για τη λογική και ψάχνουν να τη βρουν μέσα σε ανθρώπους παρανοϊκούς. Μα πώς να βρεις τι λογική…

Το βάζο

Το βράδυ εκείνο είδαν το ίδιο όνειρο, μα δεν το ξέραν. Σηκώθηκαν το πρωί και αφού (προ)ετοιμάστηκαν για τη μίζερη δουλειά τους, πήγαν και οι δυο να βολέψουν το όνειρο, σε ‘κείνο το μικρό, γεμάτο μυστικά βαζάκι στην κρεβατοκάμαρα. Ήταν ένα βαζάκι γεμάτο με όνειρα, μα ποτέ δε μιλούσαν γι’ αυτά. Και περνούσαν οι μέρες…