Ετικέτα: Νικήτα

  • Η γνώμη μου για το «Normal People», της Sally Rooney

    Η γνώμη μου για το «Normal People», της Sally Rooney

    “Life is the thing you bring with you inside your own head.” Sally Rooney, Normal People

  • Πώς ο καπιταλισμός κατέστρεψε τη νεότητα

    Πώς ο καπιταλισμός κατέστρεψε τη νεότητα

    Σκέψου αυτό. Είσαι 23 χρονών. Στη σχολή έχουν μείνει κάποια μαθήματα όμως πλέον έχεις ξεχάσει πώς ήταν όταν αυτό σου φαινόταν σημαντικό. Η ζωή σου προχωράει μέρα με τη μέρα και εσύ νιώθεις κάθε φορά και πιο ανεπαρκής. «Μεγάλωσες πια, τι θα κάνεις με τη ζωή σου;». Μα δεν ξέρεις την απάντηση. 

  • Ζητήματα Ταυτότητας

    Ζητήματα Ταυτότητας

    Τα πράγματα που είναι ανέφικτα είναι αυτά που με κρατάνε ξάγρυπνη. Ψάχνω ακόμα νόημα σε σκιές που όλο και ξεθωριάζουν πίσω από προσδοκίες ανθρώπων που δεν αναγνωρίζω πια τον εαυτό μου στα μάτια τους. Το άγχος έχει γίνει αχώριστος συνοδοιπόρος και έχει κουλουριαστεί σαν γατί στα σωθικά μου κλέβοντας μου ανάσες. 《Επιτέλους, βρες ποια είσαι. […]

  • Wallflower | #Topic_Week

    Wallflower | #Topic_Week

    Όταν ήμουν μικρή πήγαινα για χορό. Κάναμε διάφορες χορογραφίες γνωστών pop τραγουδιών της εποχής και εγώ πάντα βρισκόμουν στις πίσω σειρές- γεγονός που καθιστούσε αδύνατο για τη μαμά μου να με τραβήξει ωραίες φωτογραφίες όταν ερχόταν να με καμαρώσει στις καλοκαιρινές παραστάσεις, για τις οποίες δουλεύαμε καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Δεν καταλάβαινα τότε […]

  • Κρατική βία in a nutshell

    Κρατική βία in a nutshell

    «Η απρόσωπη εξάρτηση γίνεται πιο καταπιεστική γιατί, ενώ περιορίζεται η φυσική βία, τη θέση της παίρνει η εσωτερίκευση της βίας δια μέσου της πειθαρχίας και του αυτοελέγχου. Γι’ αυτό υποστηρίζεται ότι το κράτος δεν είναι μόνο το μονοπώλιο της βίας, αλλά και η πηγή της»-Krohn-Hansen 1994:378  Τα σύγχρονα έθνη-κράτη μονοπωλούν τη βία. Ο νόμος τους […]

  • Γυναίκα | #Topic_Week

    Γυναίκα | #Topic_Week

    Κόβω κομμάτια από το σώμα μου και τα κολλάω στον τοίχοΘα έλεγε κανείς πως δημιουργώ τέχνηΜα εγώ ξέρω ότι η τέχνη βρίσκεται σε αυτό που απομένεικαι στέκεται όρθιο και πολεμά και αντιστέκεται

  • Δεσμώτες αναμνήσεων. | #The_Canvas_Project

    Δεσμώτες αναμνήσεων. | #The_Canvas_Project

    Circe offering the Cup to Ulysses, 1891 | John William Waterhouse Δεσμώτες αναμνήσεων. Με τα μάτια σφραγισμένα-ψηλαφίζουμε το παρόνδιστακτικάμε τα ακροδάχτυλακαι προβάλλουμε πάνω τουένα παρελθόνκενόκαιμουδιασμένο. Παλεύουμε να επιστρέψουμε σεΙθάκες,όμως μας έχει φυλακίσει μια άλλη Κίρκη.Την λένε Νοσταλγίακαι είναι μια ξεδιάντροπη ψεύτρα Απ’ τα χείλη της στάζειγλυκάνισος και μέλιενώ μιλάει για πόλεμο και θάνατο. Και το […]

  • ‘Αμα δω εφιάλτη απόψε

    ‘Αμα δω εφιάλτη απόψε

    Ξεψυχώ πάνω σε τσαλακωμένα χαρτιά κακογραμμένες αράδες, όμως τα μέσα μου δεν φαίνεται να μπαίνουν σε τάξη.Το μυαλό μου ανυπάκουο αγρίμι, επαναστατεί ενάντια σε κάθε κατασταλτικό μέτρο προσπαθώ -μάταια- να του υποβάλω.Εγώ τείνω να αιωρούμαι. Μεταξύ νοητού και πραγματικού ή αλλιώς μεταξύ εμού και του μυαλού μου. Έχασα το μέτρημα των φορών που προσπαθώντας να […]

  • Για κάθε γυναίκα, για κάθε άνθρωπο

    Για κάθε γυναίκα, για κάθε άνθρωπο

    Ας μιλήσουμε για τη σημασία των λέξεων.Ας πάρουμε για παράδειγμα το «όχι». Αρνητική απόφανση σε κάποιο ερώτημα. Μπορεί να εκφραστεί λεκτικά, μέσω κάποιου νεύματος, σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και μέσω της απουσίας οποιασδήποτε καταφατικής απόκρισης στο εν λόγω ερώτημα.

  • 7 Οκτώβρη πρωί.

    7 Οκτώβρη πρωί.

    «…γι’ αυτό σ’ όλη την ανθρώπινη ιστορία η εξουσία και η μάνα είναι τα κεντρικά σημεία κάθε τραγωδίας, μόνο που η μάνα είναι ο αποδέκτης του πόνου, ενώ η εξουσία ο φορέας του» -Χρόνης Μίσσιος, «Χαμογέλα, ρε… Τι σου ζητάνε;«

  • Στο λαβύρινθο του νου | #Topic_Week

    Στο λαβύρινθο του νου | #Topic_Week

    Φρέσκια μπογιά σε τοίχους χτισμένους ως εκεί που δεν φτάνει το ανθρώπινο μάτι, καμουφλαρισμένους ώστε να θυμίζουν έναστρο ουρανό σε νύχτα πανσελήνου.Εκεί, χαμένες σε λαβύρινθο γεμάτο αγκάθια, βρύα και άνθη ποτισμένα στη νεραϊδόσκονη – γνωρίσαμε η μία την άλλη.

  • Το ρομαντικό

    Το ρομαντικό

    Κι αν το χέρι μου δεν μπορεί να υπάρξει, αν δεν το κρατάς εσύ; Κι αν το σώμα μου δεν μπορεί να λειτουργήσει, παρά μόνο σε αρμονία με το δικό σου; Κι αν η καρδιά μου δεν έχει λόγο να χτυπά, παρά μόνο αν εσύ τη ραγίζεις;

  • Παλέτα δίχως χρώματα. | #Topic_Week

    Παλέτα δίχως χρώματα. | #Topic_Week

    Άλλοτε αγαπούσα πολύ τα χρώματα. Τα γύρευα σε κάθε τι που αγαπούσα και τα έθετα ως αναγκαίο στοιχείο για κάθε τι που κατηγοριοποιούσα ως όμορφο. Μου άρεσε να θαυμάζω τα ηλιοβασιλέματα και να αγναντεύω με τις ώρες μπλε μάτια που θύμιζαν φουρτουνιασμένο πέλαγος. Και δεν θα πω ψέματα, ακόμα χαζεύω τα ηλιοβασιλέματα κι ακόμα δεν […]

  • Νιώθεις τον πόνο μου, μαμα;

    Νιώθεις τον πόνο μου, μαμα;

    Μπορείς να νιώσεις τον πόνο μου τώρα; Όταν σου λέω ότι πονάω, όταν δεις τα δάκρυα να πλημμυρίζουν τα μάτια μου ή μήπως όταν το πρόσωπό μου ασπρίζει και στέκομαι να σε αντικρίζω σαν πανσέληνος Μπορείς να δεις τον πόνο μου; Μπορείς μήπως να τον νιώσεις;

  • Άνοιξη.

    Άνοιξη.

    Θα ήθελα να αγγίξω τον ανοιξιάτικο ουρανό, να κόψω ένα κομμάτι του και να το πλέξω σε στεφάνι με άνθη, φορεμένο στο κεφάλι μου. Θα ήθελα να χορέψω στο δάσος, με τις νεράιδες και τα ξωτικά να συνοδεύουν με μουσική και καλή διάθεση.

  • Δύο σκέψεις απομονωμένες.

    Δύο σκέψεις απομονωμένες.

    Ι. Δεν ξέρω πώς αισθάνομαι για τον θάνατο. Ή για τη ζωή. Κάποιες φορές το μεταφράζω σε χαμένους χτύπους κομμένες ανάσες και μυαλά κενά από σκέψεις Η ζωή μου θυμίζει πολύ τον θάνατό σου Δεν ξέρω πώς νιώθω για το θάνατο. Ή για εσένα…

  • Χέρια. | The_Canvas_Project

    Χέρια. | The_Canvas_Project

    Χέρια, 2000 | Χρήστος Μποκόρος Κάθε φορά που εκδήλωνε τις σκέψεις και τα συναισθήματά του Φλόγες άναβαν στο κορμί του και του έκαιγαν τη σάρκα Κάθε φορά που έφερνε αντίρρηση και ερχόταν σε αντιμαχία Φλόγες άναβαν στο κορμί του και του έκαιγαν την σάρκα

  • Πάντα ξεχνάω τα ερωτηματικά.

    Πάντα ξεχνάω τα ερωτηματικά.

    Πάντα ξεχνάω τα ερωτηματικά Ή ίσως και να τα παραλείπω σκόπιμα Σε μια προσπάθεια να αφήσω απροσδιόριστο το γεγονός ότι σχεδόν ποτέ δεν ξέρω πώς να ολοκληρώσω μια πρόταση Χωρίς να καταλήξει σε αποσιωπητικά

  • Τελευταία πρώτη ανάσα.

    Τελευταία πρώτη ανάσα.

    Το να ζεις με ανασφάλειες θυμίζει έναν αυτόχειρα που κάθε φορά που τραβά την σκανδάλη παίρνει την πρώτη του ανάσα.

  • Μην περιμένεις κανέναν…

    Μην περιμένεις κανέναν…

    Κάπου διάβασα πως κάποτε θα έρθει κάποιος και θα μου αλλάζει όλη τη ζωή. Τον τρόπο που βλέπω τον κόσμο, τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι την πραγματικότητα, το πώς βλέπω τον ίδιο μου τον εαυτό. Κάποιος που θα έχει τόση ισχύ πάνω μου, που με το που μπει στη ζωή μου θα συνταράξει τα θεμέλιά μου… […]

  • Με ένα σπίρτο τη φορά.

    Με ένα σπίρτο τη φορά.

    Κάψαμε το παρελθόν μας, ένα σπίρτο τη φορά. Με δύο κουτιά σπίρτα -ένα για την κάθε μία- και με την υπόσχεση στους εαυτούς μας ότι δεν θα κάνουμε τα ίδια λάθη και αυτήν τη χρονιά.

  • Τα Χριστούγεννα μέσα από τα μάτια σας. |#This_Is_Christmas

    Τα Χριστούγεννα μέσα από τα μάτια σας. |#This_Is_Christmas

    Για εμένα τα Χριστούγεννα δεν περιγράφονται με λέξεις, ούτε και υπάρχουν αρκετά εκφραστικές πρακτικές που να μπορούν να υποδείξουν ικανοποιητικά το πόσο όμορφα συναισθήματα μου δημιουργούν. Έτσι, ορμώμενη από την αδυναμία μου να τα περιγράψω η ίδια- ρώτησα διάφορους φίλους και γνωστούς τι είναι για αυτούς τα Χριστούγεννα κι αυτές είναι κάποιες από τις απαντήσεις […]

  • Ο Νοέμβρης των φοιτητών.

    Ο Νοέμβρης των φοιτητών.

    Η νεολαία. Η φοιτητική νεολαία. Η γνώση, η δύναμη, το μέλλον και το παρελθόν συσσωρευμένα σε μία μπάλα ενέργειας αρκετά δυνατή ώστε να σαρώσει και ύστερα να χτίσει ξανά από την αρχή. Πάντα θα μοιράζουν προκηρύξεις και θα βγαίνουν στους δρόμους φωνάζοντας συνθήματα. Θα στέκονται απέναντι από τον ζυγό του κρατικού μηχανισμού και κάθε είδος […]

  • Ανάσα βαθιά.

    Ανάσα βαθιά.

    Το ταβάνι πλησιάζει, στάζουν νερά από μέρες Ρούχα απλωμένα στην υγρασία να μουλιάζουν Μία πετσέτα παρατημένη από προχθές στο πάτωμα του μπάνιου και τα πιάτα στοίβα στον νεροχύτη Στοίβα και τα λόγια που ξέχασα να πω, άτσαλα παρατημένη δίπλα σε αυτή με όλα όσα δείλιασα να κάνω.

  • Οι άνθρωποι που καπνίζουν για να πεθάνουν.

    Οι άνθρωποι που καπνίζουν για να πεθάνουν.

    Θα τους δεις στις στάσεις των λεωφορείων και στα σκαλιά εταιριών να ρουφάνε τον καπνό με μανία. Κάθε που σβήνουν ένα τσιγάρο, αμέσως αναζητάνε το επόμενο. Δεν είναι σοβαροί, συνήθως γελάνε πολύ. Τα μάτια τους είναι γεμάτα ζωή, και πάντα μιλάνε για τα πιο ενδιαφέροντα θέματα.

  • Αφρικανική μαγεία. | #Topic_Week

    Αφρικανική μαγεία. | #Topic_Week

    Η μαγεία έχει ποικίλες μορφές και τελείται με διάφορες τελετουργίες. Στις κοινωνίες που δεν έχουν εγκαθιδρυθεί οι θρησκείες που εξηγούν σε εμάς φαινόμενα και καταστάσεις, αυτά ερμηνεύονται ως μαγικά. Εφαρμόζεται ακόμη ως πέπλο που εξηγεί και διαμορφώνει τις ανθρώπινες συμπεριφορές.

  • Η πιο νοσταλγική playlist που θα ακούσεις σήμερα.

    Η πιο νοσταλγική playlist που θα ακούσεις σήμερα.

    Ουκ ολίγες φορές, εξερευνώντας τα άδυτα του YouTube κάπου στις τρείς η ώρα τη νύχτα έχεις πέσει πάνω σε ένα τραγούδι, το οποίο έχει κυκλοφορήσει προ δεκαετίας και πριν το καταλάβεις έχεις ακούσει όλη την πλέιλιστ που είχες στο Γουόκμαν σου όταν πήγαινες γυμνάσιο. Μην προσπαθείς να κρυφτείς, όλοι το έχουμε κάνει. Εδώ, συγκεντρώσαμε κάποια […]

  • Μια αμυγδαλιά.

    Μια αμυγδαλιά.

    Έχω στον κήπο μια αμυγδαλιά Με το που δει τις πρώτες ακτίνες φωτός τον Γενάρη με τις αλκυονίδες μέρες, βιάζεται κι αμέσως πετάει μπουμπούκια Μονό για να της τα κάψει το κρύο λίγες μέρες αργότερα. Έχω στο στερνό μια καρδιά. Χτυπάει σαν τρελή, μόλις ένα ελάχιστα πιο τρυφερό χάδι την αγγίξει

  • Ζητήματα (εθνικής) ταυτότητας.

    Ζητήματα (εθνικής) ταυτότητας.

    Η εθνική συνείδηση έρχεται και κουμπώνει εκεί που αρχίζουν και γίνονται βαθιές οι χαρακιές της κοινωνικής πραγματικότητας. Η εθνική συνείδηση είναι μια φορεσιά, για κάθε άτομο που ψάχνει μια εύκολη απάντηση στο «Ποιος είσαι;». Ο *εισήγαγε εθνικότητα* είμαι, θα σου πει, με καμάρι. Και πράγματι, θα καμαρώνει. Και το έθνος του θα το έχει κορώνα

  • Μικρές στιγμές… | Σαν Σήμερα

    Μικρές στιγμές… | Σαν Σήμερα

    Η σημερινή ημέρα (10/9) είναι αφιερωμένη στην καταπολέμηση ενός φαινομένου που μαστίζει στην εποχή μας και βρίσκει αντίκρισμα σε κάθε ηλικία και κοινωνική ομάδα. Μιλάμε για ένα φαινόμενο που κανείς μας δεν έχει την δικαιοδοσία να αγγίξει λόγω της άκρως προσωπικής και λεπτής του φύσης. Γι’ αυτό δεν θα προσποιηθούμε τους ειδήμονες, ούτε θα προσπαθήσουμε […]