Ραντεβού στις σκέψη και μισή. | Topic-U

Κάθε απόγευμα,
ασυνάρτητοι συλλογισμοί
πλημμυρίζουν το σαλόνι του μυαλού μου.
Κλειδώνω την πόρτα
προς αποφυγή ξένων εισβολών
και κάθομαι στην αστροποίκιλτη πολυθρόνα. Συνεχίστε την ανάγνωση Ραντεβού στις σκέψη και μισή. | Topic-U

Σπάνια χρώματα. | #Topic_Week

Δεν θα σου πω για το γαλάζιο του ουρανού και το μπλε της θάλασσας
Ούτε για το τετριμμένο κόκκινο του πάθους,
το λευκό των σύννεφων
και το μοβ του ηλιοβασιλέματος. Συνεχίστε την ανάγνωση Σπάνια χρώματα. | #Topic_Week

Almost Blue. | #Topic_Week

Σεντόνια ποτισμένα με θάλασσα
απομεινάρια μιας άλλης τρικυμίας
μπλέκονται άτσαλα με το γυμνό σου σώμα
και με τραβάνε πίσω στο ναυάγιο. Συνεχίστε την ανάγνωση Almost Blue. | #Topic_Week

Το χρώμα της μοναξιάς. |#Topic_Week

Αν είχε χρώμα η μοναξιά μου
ίσως να ‘ταν άσπρη.
Σαν τους τοίχους των δωματίων που με κλείνουν.
Σαν τα σεντόνια του κρεβατιού που με πνίγουν.
Άσπρη σαν τις κόλλες Α4
που στεγάζουν τον πόνο μου
και κουβαλούν τον καημό μου.
Ή και όχι. Συνεχίστε την ανάγνωση Το χρώμα της μοναξιάς. |#Topic_Week

Με άσπρο και με μαύρο. | #Topic_Week

Σαν «ταπεινός ζωγραφίσκος της σειράς»
Μπλέκω μαύρο με λίγο άσπρο στην παλέτα μου
Μέχρι το γκρι να ξεπροβάλει δειλά δειλά απ’ τον συνδυασμό
Μόνο αυτό το χρώμα ξέρω, μου φτάνει, ισχυρίζομαι. Συνεχίστε την ανάγνωση Με άσπρο και με μαύρο. | #Topic_Week

Χλιαρή επιλογή.

Μου ζητήθηκε μια μέρα να επιλέξω ανάμεσα στην μετριότητα και στο απόλυτο τίποτα. Για την ακρίβεια, μου ζητήθηκε να αρκεστώ σε εκείνη. Συνεχίστε την ανάγνωση Χλιαρή επιλογή.

Ο ψαράς.

Όταν ο ήλιος ανατέλλει θαμπός
από τις σκέψεις που με θόλωσαν το βράδυ
στην άκρη της αγουροξυπνημένης θάλασσας
μια ρημαγμένη βάρκα ξεπροβάλλει. Συνεχίστε την ανάγνωση Ο ψαράς.

Θέλω τόσο να σ’ακούσω.

Θέλω τόσο να σ’ακούσω
Σα βουητό η φωνή σου στ’ αυτιά μου
Θέλω τόσο να σ’ακούσω
Όμως χάνομαι μέσα στα μάτια σου
Μου μιλάς για τη μέρα σου
Δεν σε ακούω Συνεχίστε την ανάγνωση Θέλω τόσο να σ’ακούσω.

Εν γνώσει.

Λες πως ξέρεις το φόβο μου,
πως δεν θέλεις μαζί του να βρεθείς.
Λες πως ένιωσες τον πόνο μου,
γι’αυτό μάλλον έμαθες να τον αγνοείς. Συνεχίστε την ανάγνωση Εν γνώσει.

Δέσε με μην φύγω.

Δέσε με μην φύγω, καθώς σβήνω,
δέσε την ανάμνησή μου με εικόνες αμίλητων πραγμάτων,
κάποιο χρώμα, κάποια μέρα, κάποιο αντικείμενο απλό · Συνεχίστε την ανάγνωση Δέσε με μην φύγω.

Τέταρτα αυγής.

Πρώτο τέταρτο αυγής

Ο ήλιος κρύβεται αδέξια
πίσω από τις διαλυόμενες σκιές·
σκέψεις που φύγαν πριν ταράξουν
την αγουροξυπνημένη θάλασσα. Συνεχίστε την ανάγνωση Τέταρτα αυγής.

Τα φώτα των δρόμων.

Λιώνοντας πριν ακουμπήσει η λεπίδα,
η ιδέα του αγγίγματός της,
παραβίαση καυτή πάνω σε πάγο,
και η πίεση, πίεση δωματίου. Συνεχίστε την ανάγνωση Τα φώτα των δρόμων.

Πλοίο της γραμμής.

Λίγο πριν το πρώτο μουδιασμένο φως
ανταμώσει τους ξενυχτισμένους δρόμους
στο νου μου αντηχεί η κόρνα του πλοίου
που φεύγει απρόθυμα από το λιμάνι. Συνεχίστε την ανάγνωση Πλοίο της γραμμής.

Άκου. Μίλα. Κοίτα.

Άκου προσεκτικά.
Αφουγκράσου τον συνομιλητή σου, διάβασε τις κινήσεις του,
αποκωδικοποίησε τα συναισθήματά του.
Άκου αληθινά. Συνεχίστε την ανάγνωση Άκου. Μίλα. Κοίτα.

Άφθαρτο όνειρο. | Topic-U

Τη χθεσινή νύχτα παραπλάνησα τον εαυτό μου.
Του αράδιασα ψέματα απαριθμώντας τα παιδικά μου όνειρα. Συνεχίστε την ανάγνωση Άφθαρτο όνειρο. | Topic-U

Το σχήμα του καλοκαιριού.

Στέκεσαι, σκύβεις, κόβεις το σαν αποξηραμένο άνθος λεβάντας,
αυτό διαλύεται αμέσως σε δεκάδες μικρότερα, παλιότερα.
Ακόμη κρατάς τη μυρωδιά στα δάκτυλα
και αφήνεις τη στιγμή να κοπεί με την αιχμή ξαφνικής ακτίδας,
φαίνεται ο άνεμος, αν και δεν σε φτάνει,
γέρνει τα κλαδιά των κυπαρισσιών,
εκτελώντας χορευτικό παιχνίδι μάσκας με τον ήλιο. Συνεχίστε την ανάγνωση Το σχήμα του καλοκαιριού.

Γλυκιά νοσταλγία. | Topic-U

Καθώς η νύχτα απλώνει τα πέπλα σκοταδιού της,
στο νου έρχονται θύμησες που μονοπωλούν τη σκέψη.
Βλέμματα, στιγμές, λέξεις και σιωπές
που αναμοχλεύουν τη φαντασία και αναστατώνουν τη λογική. Συνεχίστε την ανάγνωση Γλυκιά νοσταλγία. | Topic-U

Μοναξιά χωρίς εσένα. | Topic-U

Φοβάμαι την μοναξιά,
όχι όμως ως μοναξιά,
παρά μόνο ως μοναξιά
χωρίς εσένα

Είναι συγκεκριμένες
οι μοναξιές που φοβάμαι
Συνεχίστε την ανάγνωση Μοναξιά χωρίς εσένα. | Topic-U

Πηγάδι στίχων.

Από τον αέρα ανάμεσα στα μαλλιά
και τα κόκκινα λαίμαργα χείλη
ένιωθα να ξεπηδούν απρόσκλητες
στιγμές από μέρες που δεν έζησα. Συνεχίστε την ανάγνωση Πηγάδι στίχων.

Μόνο ευθεία.

Κάθε που καλοκαιριάζει
Κλείνω το ταμείο της σεζόν και σκέφτομαι
Μετράω τα χρωστούμενα και βάζω στην άκρη δύο πορτοκαλί
Φέτος δεν θα συναντήσω στροφές
Διότι ο Γιάννης μου ‘πε πως μόνο ευθείες θα ‘χω 

Συνεχίστε την ανάγνωση Μόνο ευθεία.

Το αύριο που δεν θα ‘ρθει.

-Δεν θέλεις να βγεις λίγο έξω; Να πας μια βόλτα.
-Δεν μπορώ.
-Γιατί;
-Δεν με πηγαίνουν τα πόδια μου.

Μια ησυχία από τις πιο ανήσυχες και καπνοί πυκνώνουν τον αέρα. Η ατμόσφαιρα, αν και μέρα καλοκαιριού, ψυχρή.

-Θα ήταν καλό να περπατούσες λίγο στον κόσμο, να έβλεπες τον ήλιο.
-Δεν θέλω κόσμο και ο ήλιος έχει δύσει για μένα. Συνεχίστε την ανάγνωση Το αύριο που δεν θα ‘ρθει.

Κόσμος γεμάτος.

Η ατμόσφαιρα με τις χιλιάδες έτοιμες κατακτήσεις
ευνοεί την ευκολότερη απόδοση της τρέλας,
λέξεις αλλόκοτες, στάσεις περίεργες,
εκφράσεις ακατάληπτες,
σιωπές σαν πινέζες στο δίκτυ της επικοινωνίας · Συνεχίστε την ανάγνωση Κόσμος γεμάτος.

Νυκτόβια πλάσματα

Στο παγερό ξημέρωμα
μην κλάψεις και μην φοβηθείς,
για τις σκέψεις που χάθηκαν
μαζί με την αδρή φιγούρα
του ξεθωριασμένου μισοφέγγαρου. Συνεχίστε την ανάγνωση Νυκτόβια πλάσματα

Χαρτιά από ξύλο.

Κομμάτια δέντρου ανάγλυφα
Με χρώμα και μια ασιμένια γραμμή
Αναζητάμε με μανία
Ενώ μόνο έμμεσα μας συντηρούν και αξία εμείς τους δώσαμε
Είδαμε αμέτρητους να ζουν γι’αυτά και άλλους τόσους να πεθαίνουν
Ανάθεμα την ώρα που τα φτιάξαμε! Συνεχίστε την ανάγνωση Χαρτιά από ξύλο.

Εθισμένα εξαρτημένη.

Εθισμένη στο να σηκώνομαι το πρωί και μία ζεστή κούπα δυνατού καφέ να συνοδεύει το πρώτο τσιγάρο της ημέρας.

Εξαρτημένη από τον φωτεινό ήλιο που ξεπροβάλλει δειλά στην 7 και 10 κάθε πρωί ζωγραφίζοντας το πρώτο χαμόγελο της ημέρας. Συνεχίστε την ανάγνωση Εθισμένα εξαρτημένη.

Σ’ αγαπάω.

Δώσε μου ένα λόγο να σε αγαπήσω και θα το κάνω, μην περιμένεις να σου το πω.
Θα σε κάνω να με παίρνεις στα σοβαρά, να με βρίζεις και οριακά να με μισείς.
Γιατί έτσι ξέρω πως έχεις μάθει ν’ αγαπάς. Συνεχίστε την ανάγνωση Σ’ αγαπάω.

Απότομο ξύπνημα.

Ξεπήδησαν από τις αύλακες στο μαξιλάρι,
μικρές γυμνές ηλιαχτίδες
όρμησαν στα κλειδαμπαρωμένα βλέφαρα
να ελευθερώσουν δύο μάτια θολωμένα. Συνεχίστε την ανάγνωση Απότομο ξύπνημα.