Προσμένοντας – Μια παράλληλη πραγματικότητα |#Topic_Week

Ίσια γραμμή, περαστική διαφυγή αρωματικών χρωμάτων, Μείγμα εικόνων μεσημεριανής νάρκωσης. Το περίγραμμα της παραίτησης κλείνει σχηματικά τις ψευδαισθήσεις, Μην και ξεφύγουν, μην διαρρεύσουν, Μην σαν φίδια σε τυλίξουν, Αργά στραγγαλίζοντας την λίγη δύναμη που αποσπάς -με πολύ κρυφό κόπο- Απ’ την σιωπή κάθε προηγούμενης νύκτας. Ξεψυχισμένα αποχαιρετάς τις σκιές, Βυθίζεσαι στην θαμπάδα των εντυπώσεων, Παραδίδεις … Συνεχίστε να διαβάζετε Προσμένοντας – Μια παράλληλη πραγματικότητα |#Topic_Week.

Αξία Μηδενική

Δεν αξίζει να αγαπώ κάθε άσχημο εγώ μου Δεν αξίζει να μισώ τον θαμμένο εαυτό μου Δεν αξίζει να μιλώ για το ψεύτικο καημό μου Δεν αξίζει να σιωπώ σε κάθε αναστεναγμό μου. Δεν πιστεύω πως αξίζει να δίνω αξία σε ό,τι ορίζεται σωστό Δεν πιστεύω πως αξίζω την αξία που θα ήθελα να έχω … Συνεχίστε να διαβάζετε Αξία Μηδενική.

Θερινή ραστώνη.

Πριν προλάβουν τα μαλλιά μου να στεγνώσουν από το δροσερό θαλασσινό νερό με την αλμύρα στα χείλη μου και τις ανησυχίες βυθισμένες στην αμμουδιά σιωπηλός αντικρύζω τον ήλιο να κρύβεται πίσω από τα ασυγκίνητα βουνά. Το φως εγκαταλείπει την θάλασσα την παρηγορούν οι σκιές και το φως του φεγγαριού χαράζει δρόμο απευθείας από την θάλασσα … Συνεχίστε να διαβάζετε Θερινή ραστώνη..

Θα έμενες αν σου το ζήταγε;

Και 'κείνος έφυγε, όπως όλοι φεύγουν. Ή μπορεί και εγώ να τον έδιωξα, έχουν περάσει τόσα χρόνια που πλέον δεν θυμάμαι. Και κάθομαι κάτι μέρες και αναπολώ εκείνη την νύχτα. Τα δάκρυα που δεν άφησα να πέσουν, τις κραυγές που δεν άφησα να βγουν, το κρύο που δεν με ακουμπούσε γιατί ήταν δίπλα μου. Και … Συνεχίστε να διαβάζετε Θα έμενες αν σου το ζήταγε;.

Μα δεν ήσουν εδώ…

Αναψαμε μαζί ένα τσιγάρο Δεν ήσουν εδώ Ούτε ήμουν εκεί Μοιραστηκαμε μια βόλτα Δεν ήσουν εδώ Ούτε ήμουν εκεί Μαζί περπατησαμε Κι ας μην ήσουν εδώ Κι ας μην ήμουν εκεί Παράξενο Στη μοναξιά μας νιώσαμε λιγότερο μόνοι Τα χιλιόμετρα είναι μόνο αριθμοί Κοκκινομαλλο Τέρας Photography credits: Jenni Zampeli             … Συνεχίστε να διαβάζετε Μα δεν ήσουν εδώ….

Στα 167 σκαλοπάτια υψόμετρο.

Αποφάσισες να αυτοτιμωρηθείς. Δεν θα αυτοκτονήσεις. Δεν έχεις το θάρρος, αν και έχεις θράσος γιατί αναζητάς την προσοχή στον πάτο που έχεις φτάσει. Ανέβηκες 167 σκαλοπάτια. Τα μετρούσες σαν μικρό παιδί. Δεν θα το πω αθωότητα, αλλά κατάντια. Έχεις βγάλει τα παπούτσια, αυτού του είδους την ελευθερία διεκδίκησες. Προσπαθείς να ανέβεις γρήγορα τα σκαλιά γιατί … Συνεχίστε να διαβάζετε Στα 167 σκαλοπάτια υψόμετρο..

Για τον Άρη. | Σαν Σήμερα

«Αλλού σε λένε Ζαπάτα κι αλλού Τουπακ Κατάρι, αλλού Σαντίνο, αλλού Τσε και στην Ελλάδα Άρη» -Social Waste, από το τραγούδι "Στη γιορτή της ουτοπίας" Ο Άρης Βελουχιώτης, ο κατά κόσμον Θανάσης Κλάρας , είναι αυτός που σαν σήμερα, στις 15 Ιουνίου του 1945, αυτοκτόνησε έξω από το χωριό Μεσούντα, για τα ιδανικά του. Είναι … Συνεχίστε να διαβάζετε Για τον Άρη. | Σαν Σήμερα.

Στον πόλεμο με το μυαλό μου.

Συμβιώνοντας με το μυαλό μου, Ύστερα από 14 περίπου χρόνια, αναγκάστηκα να κηρύξω πόλεμο - ώστε να λήξει το βασανιστήριο κι αυτή η καθημερινή αγωνία. Ή αυτό Ή εγώ Δεν διήρκεσε πολύ αυτός ο πόλεμος Μερικές βουβές μάχες, πάνω στο κρεβάτι και μέσα στο μπάνιο με λιγοστό αίμα και κάτι σκόρπια δάκρυα Κάτι απογεύματα, με … Συνεχίστε να διαβάζετε Στον πόλεμο με το μυαλό μου..

Στεγνά πρόσωπα, στυγνή λογική.

Οι στάλες της βροχής περίτεχνα γλιστράνε πάνω στα φθινοπωρινά φύλλα. Ο ρυθμικός ήχος της βροχόπτωσης πέφτει πάνω στις ομπρέλες μας υπνωτικά. Στην εποχή της πολυφωνίας εκτιμούμε όσους μένουν σιωπηλοί. Παρηγοριά για τον πόνο μας δεν είναι μήτε η συντροφικότητα, μήτε η ενδοσκόπηση· μονάχα ο πόνος του άλλου μας αποσπά από τον δικό μας. Στην εποχή … Συνεχίστε να διαβάζετε Στεγνά πρόσωπα, στυγνή λογική..

«Έχω μια φίλη εκεί έξω…»

Έχω μια φίλη εκεί έξω που κάθε καλοκαίρι πεθαίνει και κάθε χειμώνα ανθίζει. Έχω μια φίλη εκεί έξω που, σ'όσες θάλασσες και να πάλεψε ποτέ της δεν παράτησε, την έμπνευση. Η θέλησή της πέτρινη. Η πίεσή της ανέντιμη. Και η φωνή μεσ' το κεφάλι της έντρομη. Όμως, όσα χιλιόμετρα και αν μας χωρίζουν εγώ εδώ … Συνεχίστε να διαβάζετε «Έχω μια φίλη εκεί έξω…».

Οι Σχεδόν Ελεύθεροι.

Μπορεί να περπατάμε «ελεύθεροι», μα στους δρόμους αυτούς, πολλών η ψυχή μας σέρνεται δεμένη, χτυπημένη, συμπιεσμένη, κρυμμένη. Μπορεί να μιλάμε για μία πραγματικότητα αυτονόητη, μα να’ ναι ακόμη ιδεατή, και το δαιδαλώδες χάος της, πολλές φορές βίαιο, παράλογο και αποπνικτικό. Οι δρόμοι βράζουν, όμως, απ’ την προσπάθεια και τα βήματα υπόκωφα ψιθυρίζουν την αλλαγή, οι … Συνεχίστε να διαβάζετε Οι Σχεδόν Ελεύθεροι..

«Σήμερα γράφω για φίλους…»

Σήμερα γράφω για φίλους που τα μυαλά τους έγιναν ένα με τον τοίχο, ένα ωραίο μεσημέρι, ύστερα από έναν κρότο που φάνηκε να σκίζει την γαλήνη (κάθε γαλήνη) στα δύο. Γράφω για τα χαμένα κορμιά, και τα μυαλά αυτά που βρήκαν δρόμους αποκλίνοντες, οι οποίοι τα οδήγησαν στο χάσιμο. Σήμερα γράφω για φίλους που ουρλιάζουν … Συνεχίστε να διαβάζετε «Σήμερα γράφω για φίλους…».

Αγουροξυπνημένη Πραγματικότητα.

Τι σκεφτόμαστε, άραγε, όταν ανοίγουμε τα μάτια μας το πρωί; Ίσως το τραίνο που πασχίζουμε να προλάβουμε για την δουλειά. Τα πρόσωπα των φίλων μας όταν σπάνε την υπνηλία του λόγου μας και αποσπούν μια καλημέρα. Τη γυναίκα που έχει ξαπλώσει δίπλα μας καλυμμένη ατημέλητα με σκεπάσματα ανίκανα να κουκουλώσουν τον πόθο μας για αυτή. … Συνεχίστε να διαβάζετε Αγουροξυπνημένη Πραγματικότητα..

Μόνο εγώ.

Σε θυμάμαι να γελάς, και να κλαις. Με θυμάσαι να δίνομαι και να χάνομαι. Μας θυμάμαι μαζί ενώ να μας ονειρευόμουν χώρια. Πέρασες χρόνια στη σκιά των άλλων. Πέρασα χρόνια στη σκιά του εαυτού μου. Περάσαμε μήνες κοιτώντας άσπρα ταβάνια και ποθώντας ξύλινες κάσες. Έμαθες να ελέγχεις τους άλλους από επιλογή. Έμαθα να ελέγχω τους … Συνεχίστε να διαβάζετε Μόνο εγώ..

Τραβηγμένο χαμόγελο.

Έραψα το χαμόγελο μου με τις άκρες να κοιτούν τα μάτια. Πρέπει να υπάρχει επικοινωνία μεταξύ συνεταίρων, σκέφτηκα, σε αυτό το σύγχρονο έγκλημα. Υπάρχει όμως και ένας άλλος παράγοντας που τους αποσυντονίζει. Ένας ήχος ρυθμικός και όχι τόσο σταθερός πια. Η έντασή του -περιέργως- υπερβολικά ισχυρή. Ο πόλεμος μεταξύ τους τραβάει τα ράμματα και εγώ … Συνεχίστε να διαβάζετε Τραβηγμένο χαμόγελο..

Η φωνή στο πίσω μέρος του μυαλού μου.

Η φωνή στο πίσω μέρος του μυαλού μου δεν ακούγεται τώρα τελευταία, όμως ακόμα θυμάμαι τον ήχο της. Ήταν όμορφος κάποτε, ήρεμος, σαν την θάλασσα τα πρωινά. Ήταν γλυκός κάποτε, ζεστός, σαν την πρώτη γουλιά καφέ μέσα στη μέρα. Η φωνή στο πίσω μέρος του μυαλού μου δεν ακούγεται τώρα τελευταία, όμως την θυμάμαι να … Συνεχίστε να διαβάζετε Η φωνή στο πίσω μέρος του μυαλού μου..

Ματωμένα λόγια.

Οι λέξεις σου ακόνισαν τον αέρα, Όσα είπες, όσα έδειξες, έκαναν την αύρα λεπίδα Και το φως αδιάστατο φόβο. Η μουσική στο αμάξι μόνο λιπαίνει τον αέρα, Κλειδωμένος στο κινούμενο κουβούκλιο αναπνέω ξανά. Τα κτήρια σαν κακοί οιωνοί, τα δέντρα στηρίγματα κρεμάλας Οι δρόμοι χείμαρροι που παρασύρουν προς τον γκρεμό, Η αναπνοή μου παγωμένο οξύ. … Συνεχίστε να διαβάζετε Ματωμένα λόγια..

Με τη μυρωδιά σου… | #Topic_Week

Προτού φύγεις και χαθείς, κάπου μεταξύ πραγματικού κι απίθανου φρόντισα και τράβηξα μια γερή τζούρα από τη μυρωδιά σου. Θέλησα, βλέπεις, με τις φρούδες ελπίδες ενός έρωτα που είχε από καιρό εκλείψει να αναζωπυρώσω φλόγες κάτω στα βάθη του ωκεανού. Δεν μπόρεσα να αντισταθώ, θέλησα να φυλακίσω όλες μας τις στιγμές στη μνήμη αυτού του … Συνεχίστε να διαβάζετε Με τη μυρωδιά σου… | #Topic_Week.

Αποκοιμισμένοι πόθοι.

Τις βραδιές που η αϋπνία δανείζεται το πρόσωπό σου και το παραδομένο μου κορμί νοσταλγεί την αγκαλιά σου νιώθω τις μνήμες μου να πνίγονται στον γεννημένο από απόσταση ωκεανό. Σφίγγω τα σκεπάσματα γύρω μου ελπίζοντας να πλάσω τη μορφή σου, αναπνέω μανιωδώς μήπως καταφέρει ο ανοιξιάτικος αέρας να αναμιχθεί με το άρωμά σου και φτάσει … Συνεχίστε να διαβάζετε Αποκοιμισμένοι πόθοι..

Η μυρωδιά μου. | #Topic_Week

Έχοντας πάνω μου την οσμή της Διαφέρω από τον έξω κόσμο Κλεισμένος μες στην τρύπα μου μα θέλω να βγω έξω Μπας και καταφέρω να μιλήσω με κάποιον άλλο. Μυρίζω καμένο κρεμμύδι και χλωρό απήγανο Με απεχθάνονται, ενώ τους αγαπάω Έχω να δω χρόνια το φως γιατί φοβάμαι Ίσως η μυρωδιά της απαισιοδοξίας μου να … Συνεχίστε να διαβάζετε Η μυρωδιά μου. | #Topic_Week.

5/8/2018 – Ορμητικά στην επιφάνεια.

Ο αέρας μπλέκει τα μαλλιά μου και τα οδηγεί στα μάτια μου. Το στιβαρό ξύλινο τραπέζι άψογα στηρίζει τα δύο υψωμένα πόδια μου. Το αχνό φως μιας μοναδικής λάμπας οριακά επαρκεί για να διαβάζω. Ο ήχος του κύματος σαν άλλο εκκρεμές συγχρονίζει την διάθεσή μου και το σκοτάδι που ενώνει τη θάλασσα με την απέναντι … Συνεχίστε να διαβάζετε 5/8/2018 – Ορμητικά στην επιφάνεια..

Μοβ κραγιόν.

Εκφυλίζοντας όλες τις εκφράσεις του προσώπου σου Οι πολλές διακυμάνσεις, οι πολλές αισθήσεις Τα όσα μυστικά κρύβανε οι γραμμές των χειλιών σου Πλατιές μουγκές πεδιάδες, κενά λιβάδια, Το άρωμα της λανθάνουσας ομορφιάς προκλητικά απόν Και εγώ με τα μάτια να προσπαθώ Τις αδειασμένες γραμμές να ανασχηματίσω Να ζωντανέψω στην εικόνα την παλιά αναγκαία της μορφή, … Συνεχίστε να διαβάζετε Μοβ κραγιόν..

Αυτοί που έφυγαν.

Οι άνθρωποι που αγαπώ και δεν είναι πλέον στη ζωή μου, έχουν γρατσουνιές και σημάδια στα σώματα τους, από την μάχη που έδωσα για να τους κρατήσω. Όλοι τους, έχουν δυσκολία στην αναπνοή από τις αναθυμιάσεις που προκάλεσε η φωτιά που εγώ έβαλα για να κάψω τις γέφυρες που χτίσαμε για να πορευόμαστε μαζί. ℬασιλική … Συνεχίστε να διαβάζετε Αυτοί που έφυγαν..

Κενά δίχτυα, πειραγμένες ζυγαριές.

Τις μέρες τις δύσκολες· τις ασφυκτικά γεμάτες από απληστία μα ασφυκτικά κενές από εσένα μια σκέψη φυτρώνει στην τσιμεντένια, άτεχνη φυλακή της σκέψης μου μόνο για να την ξεριζώσει το οριζόντιο δρεπάνι της αδράνειας. Να φύγω μακριά από τη ρουτίνα να ξεγελάσω τα άγνωστα προσωπεία. Να πάω εκεί που το χρόνο ορίζει το κύμα μιας … Συνεχίστε να διαβάζετε Κενά δίχτυα, πειραγμένες ζυγαριές..

Κράτα αυτό που θέλεις από εμένα. | Topic-U

Κράτα αυτό που θέλεις από εμένα Και τα χάδια που καταγράφηκαν ας μείνουν ελλιπή Κι ο αέρας που μου έδωσες ας αρχίσει να τελειώνει Και το καλοκαίρι ας έρθει λίγο αργότερα φέτος. Κράτα αυτό που θέλεις από εμένα Κι ας είναι κομμάτι του δικού μου ουρανού Ή κύμα της δικής μου θάλασσας ή ατής που … Συνεχίστε να διαβάζετε Κράτα αυτό που θέλεις από εμένα. | Topic-U.

Αιματοχυσία

Σκότωσα την αγνότητά μου γιατί ξεγελάστηκα από την τροχιά του χρόνου. Σκότωσα την καρδιά μου γιατί έτυχε να πληγωθώ. Σκότωσα εσένα γιατί κυρίευσε το εγώ μου. Σκότωσα το μέσα μου γιατί δείλιασα να με γνωρίσω. Σκότωσα τα δικαιώματά μου γιατί φοβήθηκα να τα υπερασπιστώ. Με σκότωσα. Έχω γίνει δολοφόνος του εαυτού μου, Έγινα δολοφόνος της … Συνεχίστε να διαβάζετε Αιματοχυσία.

Παιδί της καρδιάς. | Topic-U

Όχι της κοιλιάς, παιδί της καρδιάς. Η μαμά μου όσο κι αν προσπάθησε, δεν τα κατάφερε. Όταν σταμάτησε να προσπαθεί, πήγε σε ένα σπιτάκι. Μίλησε με μια κυρία και ήρθαν προς το δωμάτιο. Στο δωμάτιο ήταν πολλά παιδάκια. Η μαμά μου άνοιξε την πόρτα, με κοίταξε και είπε στην κυρία: «Αυτή είναι». Η κυρία απόρησε, … Συνεχίστε να διαβάζετε Παιδί της καρδιάς. | Topic-U.

Εγώ ήμουν πάντα το φεγγάρι.

Δεν είναι δικό μου λάθος, αλήθεια. Δεν είναι λάθος μου που με μπέρδεψες για ήλιο Εγώ, ήμουν πάντα παιδί της νύχτας. Πάντα ανέμελη, σκοτεινή, μοναχική. Πάντα αυτοκαταστροφική, τοξική και πολλές φορές απόμακρη. Πάντα περίεργη, καταθλιπτική και όμορφη κατά έναν περίεργο και δύσκολα αντιληπτό τρόπο. Εγώ ήμουν πάντα το φεγγάρι. Και πάντοτε, όπως κάθε φεγγάρι, είχα … Συνεχίστε να διαβάζετε Εγώ ήμουν πάντα το φεγγάρι..

Ξεροβάλλουσες φιγούρες, ανεκπλήρωτες προφητείες.

Συχνά τα βράδια που διασχίζω ανέμελος σημεία της πόλης με έντονο παλμό πέφτει το φευγαλέο βλέμμα μου σε όσους περιμένουν με (επίδοξο) ταίρι να συναντηθούν. Τα μάτια τους με λαχτάρα αναζητούν το πρόσωπο που για εκείνα ξεχωρίζει αφού η αύρα του πόθου το περιβάλλει με φως. Τα χέρια τους μανιωδώς κινούνται ακανόνιστα τους θυμίζουν άλλη … Συνεχίστε να διαβάζετε Ξεροβάλλουσες φιγούρες, ανεκπλήρωτες προφητείες..

Παγωμένος μπρούτζος

Ουδέτερα ρεύματα μεταξύ φορτισμένων σωμάτων, αν δεις –κάπου εκεί, μπροστά- η εξήγηση περιμένει χαμογελώντας πονηρά από το είδωλό της, όπως παρουσιάζεται σε μας, κρυμμένη μένοντας πάντα πίσω από κάποιον καθρέφτη, η ωχρότητα του προσώπου της μια υπενθύμιση του τι πραγματικά είναι. Τα σώματα θα παραμείνουν φορτισμένα τα στόματα στεγνά, οι κινήσεις άκαμπτες σαν ερωτικό αγκάλιασμα … Συνεχίστε να διαβάζετε Παγωμένος μπρούτζος.