Εκρηκτικοί Μηχανισμοί. | Topic-U

Παγερή σιωπή συσπά το πρόσωπό σου, ενώ πυροδοτώ τον εκρηκτικό μηχανισμό μου. Οι κρότοι καταπνίγονται σε αίμα, λάσπη και κύκνεια άσματα. Τα τραύματά μου ανθίζουν, εκλιπαρώντας το χάδι σου. Εκπυρσοκροτώ, κραυγάζοντας ακατάληπτα για επούλωση ή έρωτα. Είμαι στίχος του ποιήματος που αποκήρυξες. Είμαι βόμβα, που ανυπομονεί να της κόψεις τα μπλε και κόκκινα καλώδια. Μαρία … Συνεχίστε να διαβάζετε Εκρηκτικοί Μηχανισμοί. | Topic-U.

Σκέψεις ενός χασμουρητού.

Για την γυναίκα των ονείρων μας που πάντα μας χαμογελάει γαλήνια κάνοντας τον ύπνο μας πιο πιστευτό και το μαξιλάρι φιλικότερο ακόμα και αν αυτό το χαμόγελο δεν ξυπνήσει ποτέ μαζί μας. Για τα μπουκάλια που αδειάσαμε μήπως και γίνουν τα βράδια ευκολότερα· και ο ύπνος γίνει λήθαργος απαλλαγμένος πλέον από σκέψεις που φοβούμαστε να … Συνεχίστε να διαβάζετε Σκέψεις ενός χασμουρητού..

Για να σε συναντήσω.

Μια για μένα Μια για σένα Μια για τα όνειρα μου Μια για τις φρίκες μου Μια λοξή για το κεφάλι μου Ως πότε θα κοσμούν το χέρι μου; Τα 《σοβαρέψου, κάνε κάτι για σένα》 Ακούγονται σαν μουσική στα αυτιά μου. Καθώς το μαχαίρι σκίζει ελαφρά το δέρμα Το δάκρυ πέφτει πάνω σαν αλάτι Λεω … Συνεχίστε να διαβάζετε Για να σε συναντήσω..

Προβάδισμα.

3...2...1... Πιστόλι εκκίνησης. Νόμιζα ότι ο εναρκτήριος πυροβολισμός ήχησε και για τους δυο μας Τώρα σε βλέπω από μακριά. Νόμιζα ότι ξεκινήσαμε μαζί. Μα τώρα είσαι πίσω μου Χρειάστηκε να περάσω πολλά εμπόδια να πάρω γερό προβάδισμα να κοιτάξω πολλές φορές πίσω μου μέχρι να καταλάβω ότι εσύ δεν είχες κάνει καν βήμα. Κάτσε εκεί … Συνεχίστε να διαβάζετε Προβάδισμα..

Να πεθάνω νέα.

Αν πεθάνω νέα, μην κλάψετε φοβούμενοι την δική σας μοίρα, μη με αγαπήσετε ξαφνικά, μη πείτε πως ήμασταν φίλοι Αν πεθάνω νέα, στεναχωρηθείτε που με γνωρίσατε, και όχι που υπήρξα τόσο λίγο Αν πεθάνω νέα, κοιτάξτε τον εαυτό σας στον καθρέφτη και φωνάξτε ''Δεν θέλω να γίνω άλλη μία Μόσχα'' Αν πεθάνω νέα, φέρτε μου … Συνεχίστε να διαβάζετε Να πεθάνω νέα..

3×1×2×2×2= ( ; )

Παιδεύω τον τρίτο γαλλικό ενώ κοιτάω στο ράφι το ποτό. Είπα θα το κόψω το ρημάδι, ούτε σήμερα θα πιω. Με ρωτάς "Τότε γιατί το 'χεις εδώ;". Τι να σου πω; Το 'χω λίγο με το μαζοχισμό. Αν ήταν εύκολες οι μέρες μου, δεν θα 'χα ανάγκη τα βράδια μου. Κι αν μ' είχες μάθει … Συνεχίστε να διαβάζετε 3×1×2×2×2= ( ; ).

Ξημέρωσε χωρίς τη Νύχτα.

Περπάτησα πολλούς δρόμους χωρίς να ακούω λέξη, και θα πουν, μα ποια σιωπή αντέχει τόσο; Θα’ χουν δίκιο, αλλά αυτές οι πέντε λέξεις θα βάλουν κι’ ένα τέλος. Η σιωπή είναι αβάσταχτο που θίγεται, ακόμα και στις πιο λεπτές της αποστάξεις, σπάει απ’ ένα μικρό ακιδωτό ποσοστό αμφιβολίας, ελάχιστη πρόσμιξη χρειάζεται για εύθραυστο γυαλί. Αρκετά … Συνεχίστε να διαβάζετε Ξημέρωσε χωρίς τη Νύχτα..

Πάντα ξεχνάω τα ερωτηματικά.

Πάντα ξεχνάω τα ερωτηματικά Ή ίσως και να τα παραλείπω σκόπιμα Σε μια προσπάθεια να αφήσω απροσδιόριστο το γεγονός ότι σχεδόν ποτέ δεν ξέρω πώς να ολοκληρώσω μια πρόταση Χωρίς να καταλήξει σε αποσιωπητικά Πάντα ξεχνάω τα ερωτηματικά Και απαιτεί καλή γνώση του εαυτού μου, ίσως και λίγη φαντασία, για να καταλάβει κανείς αν ρωτάω … Συνεχίστε να διαβάζετε Πάντα ξεχνάω τα ερωτηματικά..

Βρίσκομαι στα μάτια σου.

Σε έψαξα στον πάτο ποτηριών μόνο για να τα δω να στοιβάζονται γύρω μου, μια φυλακή από βράδια ανάλαφρα και ζαλάδες που μόλις έκρυβαν τον θαμπό πρωινό ήλιο. Σε έψαξα τις μέρες με φουσκωμένη θάλασσα με το αλάτι στα ρουθούνια φρέσκο τα πανιά μου ανοιχτά διάπλατα, μα σαν πήγαινα να σαλπάρω ο αέρας έπεφτε και … Συνεχίστε να διαβάζετε Βρίσκομαι στα μάτια σου..

Ο όρκος μου (μας).

Ορκίστηκα πως θα αλλάξω Παλιές συνήθειες θα αποτινάξω Ορκίστηκα να πάω αλλού Όπου πει η ψυχή μου "τι καλύτερο αντ' αυτού;" Ορκίστηκα πως θα εκφράζομαι Ευτυχώς βρίσκω ανθρώπους που μ' ασπάζονται Ορκίστηκα πως θα σε ξεχάσω Το ίδιο λάθος δεν πρόκειται να διαπράξω Ορκίστηκα πως θα σε καταλάβω Αν όχι, ούτε απ' το σπίτι μου … Συνεχίστε να διαβάζετε Ο όρκος μου (μας)..

Γωνίες.

Νόμιζα πως με είχα ξεχάσει σε κάποια γωνία του μυαλού μου, έτσι ένα βράδυ ξεκίνησα και τις έψαξα μία-μία μπας και με βρω. Σε κάποιες βρήκα σκόνη, σε άλλες μοναξιά. Σε κάποιες είδα φως και σχεδόν μπορούσα να ακούσω το γέλιο, να γευτώ την ευτυχία. Σε άλλες δεν μπορούσα να δω τίποτα πέρα από σκοτάδι … Συνεχίστε να διαβάζετε Γωνίες..

Ο «άντρας» μου.

Ο άντρας μου δεν πίνει μπύρες με το κομπολόι στο χέρι. Δε λέει ανέκδοτα για να με σαγηνεύσει, ούτε καν μιλάει. Δε ντύνεται με στυλ, ούτε καν φοράει ρούχα. Ο άντρας μου αγαπάει τους φίλους αλλά και τους εχθρούς μου. Κοιμάται κάθε βράδυ αγκαλιά μου και με ξυπνάει με φιλιά. Μου γλύφει τα δάκρυα όταν … Συνεχίστε να διαβάζετε Ο «άντρας» μου..

Τελευταία πρώτη ανάσα.

Το να ζεις με ανασφάλειες θυμίζει έναν αυτόχειρα που κάθε φορά που τραβά την σκανδάλη παίρνει την πρώτη του ανάσα. Σε αναγκάζει να κάνεις κομμάτια τον εαυτό σου, από μέσα προς τα έξω, γιατί τείνεις να ξεχνάς ότι ματώνεις ακόμα κι όταν δεν φαίνεται. Το να ζεις με ανασφάλειες είναι σαν να συγκατοικείς σε ένα … Συνεχίστε να διαβάζετε Τελευταία πρώτη ανάσα..

Τώρα ζεις. | Topic-U

Μουδιασμένος Ανοίγεις τα μάτια, το φως αχνό Σ’αρέσει – νιώθεις ασφάλεια Σιγά σιγά σκοτεινιάζει Άβυσσος Δεν θες να ξεφύγεις Παράξενη ζεστασία Κλείνεις τα μάτια, βυθίζεσαι Ξαφνικά σε χτυπάει Δεν ξέρεις τι, είναι έντονο Παλεύεις Το σώμα σου πλέον ελαφρύ Ανοίγεις το φως Τυφλώνεσαι, το συνηθίζεις Τώρα βλέπεις Τώρα ζεις Bard Photography credits:Marina Lazari     … Συνεχίστε να διαβάζετε Τώρα ζεις. | Topic-U.

«Είναι ένα από τα μαύρα βράδια σήμερα».

Είναι ένα από τα μαύρα βραδιά σήμερα. Τα χέρια μου στρίβουν τα προβλήματα μου Ο λαιμός μου κατεβάζει ούζα μπας και ξεχάσω Δέκα βήματα και βρέθηκα δίπλα στο σπίτι του αδελφού μου Αυτός δεν νοιάζεται που δεν μπορώ να επεξεργαστώ τον κόσμο σας. Μετά φεύγω και πάω στην σπηλιά μου Το ενθύμιο που έχω ακόμα … Συνεχίστε να διαβάζετε «Είναι ένα από τα μαύρα βράδια σήμερα»..

Όσα δεν έκανες.

Ενός λεπτού σιγή μου είπες μα δε σώπασες Τις λέξεις που αγαπάς να μου λες δεν ξεστόμισες Και πίστεψες πως το χαμόγελό μου μας ευλόγησε Μα έκλαψες και ας μην πόνεσες. Το χώμα που έπλασες δεν πότισες Το νόημα μου έθαψες Έψαξες να βρεις κάτι που δεν γνώρισες Το ''ποίημα'' αυτό ξαναδιάβασες και εν τέλει … Συνεχίστε να διαβάζετε Όσα δεν έκανες..

Τα κατάφερα (;)

Και τελικά, τα κατάφερα. Έφυγα. Πέρασα κάπου εκτός. Μακριά. Από την πόλη που μεγάλωσα, τα μέρη που έκανα σπίτι, τους φίλους που μου έμαθαν τι σημαίνει αγάπη - και εκείνους που μου δίδαξαν το μίσος. Τα κατάφερα και τώρα ζω μόνη μου. Στο δικό μου σπίτι. Αλλά μόνη μου. Και ήταν αρκετό. Και είναι αρκετό. … Συνεχίστε να διαβάζετε Τα κατάφερα (;).

Στα μικρά που χάνουμε.

Όσα προλάβεις να σκεφτείς, στα κενά που σκεπάζουν οι νύκτες στα διάκενα των συρμών και ανάμεσα στα «έχω», όσα πεπερασμένα προλάβεις, δεν είναι παρά πνοές θαμπές, μικρές χαραγματιές στον καθρέφτη που βάζουμε μπροστά μας, να κόβει όσα θα βλέπαμε, κι’ όσα μας κρατούν. Μένει εκεί αυτός, αλλόκοτα ανθεκτικός να θυμίζει πως το κεντρικό μας θέμα … Συνεχίστε να διαβάζετε Στα μικρά που χάνουμε..

Οριακά δίπολα.

Για άλλον δαίμονες, για άλλον αδελφές. Η μαστούρα του πρωινού για το βάλτο της νύχτας. Οι διακυμάνσεις στο εγώ, στο συναίσθημα. Μα το έντονο γέλιο με το κλάμα ίδιο ήχο έχουν. Θα φάω πολύ σήμερα. Χθες βαριόμουν. Θα γίνεις λιώμα ή θα μείνεις νηφάλιος; Θα διαβάσεις μέχρι αηδίας ή καθόλου. Το οριστικό «αντίο» δεν υπάρχει, … Συνεχίστε να διαβάζετε Οριακά δίπολα..

Πέρα από το πέπλο.

Ξύπνησα ένα βαρύ χειμερινό πρωινό και τα σύννεφα έκρυβαν κάθε ίχνος ηλιαχτίδας μα η κοιμισμένη αναπνοή σου δίπλα μου φώτισε ολόκληρο το δωμάτιο. Έτρεξα να φτιάξω την πρώτη στάλα καφέ μήπως ανασηκωθούν ελάχιστα τα ράθυμά μου βλέφαρα μα αυτά άνοιξαν διάπλατα από την επίγευση του πρώτου απαλού φιλιού το πρωί. Ο θόρυβος της κίνησης ηχούσε … Συνεχίστε να διαβάζετε Πέρα από το πέπλο..

Ε, και;

Εγώ θα σου πω Πώς είναι η κατάσταση Γιατί; Διότι βγήκα έξω. Πλέον δεν έχεις τρόπο να κρυφτείς Ξέρω όλη την αλήθεια μου Δεν με ορίζεις πλέον Σε φαντάζομαι και σε λυπάμαι ταυτόχρονα. Αυτό που έχεις σου αξίζει Βλέπεις, η δύναμη σου φάνηκε Νόμισες πως παλάβωσα ή εσύ με έκανες να το πιστεύω Όμως άσε … Συνεχίστε να διαβάζετε Ε, και;.

Σε εκείνα.

Σε εκείνες τις σιωπηλές στιγμές Σε εκείνα τα κλεφτά αμοιβαία βλέμματα Σε εκείνα τα συχνά βουρκωμένα μάτια Σε εκείνες τις καρδιές που αγνόησα Σε εκείνες τις θωρακισμένες αγκαλιές Σε εκείνα τα όνειρα που πραγματοποίησα, αλλά και σε εκείνα που δεν ακούμπησα Σε εκείνα τα κρύα χέρια που μ'άρεσε να ζεσταίνω Σε εκείνες τις μυστικές συναντήσεις … Συνεχίστε να διαβάζετε Σε εκείνα..

Εξομολόγηση.

Μερικές φορές προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου πως δεν έφυγες και άλλες πως δεν ήρθες ποτέ. Η αλήθεια είναι πως δεν μπόρεσα να καταλάβω την ανάγκη της παρουσίας, μέχρι να νιώσω τον πόνο της απουσίας. Σαν ποτέ να μην ήταν εδώ κάποιος μέχρι να έρθεις εσύ.Σαν ποτέ να μην μου έλειψε κάποιος μέχρι να … Συνεχίστε να διαβάζετε Εξομολόγηση..

Ένα ψιλόβροχο δεν αρκεί.

Βρέχει, σαν αναμονή, αργό, επίμονο ψιχάλισμα προσπαθεί, σχεδόν παστρικά, να ξεπλύνει το πρωινό στρώμα παγωμένης λύπης. Από το κοιμισμένο κούνημα της απέναντι λεύκας, το λεπτό ανακάτεμα του νερού κάτω απ’ τους τροχούς, νιώθω τα γκρίζα σύννεφα κουβέρτα αν όχι ζεστή, οικεία να παρατείνει την νύκτα, διεισδυτικό υγρό στις ρωγμές μεσημεριού, μουρμούρα απ’ τις ακίνητες γωνιές … Συνεχίστε να διαβάζετε Ένα ψιλόβροχο δεν αρκεί..

Χαθήκαμε στον καπνό.

Σε έχασα μέσα στον καπνό του τσιγάρου σου Έφυγες κι έμεινα από συνήθεια, έτσι δε κάνουμε; Το χόμπι μου να με τρώει το συναίσθημα, για σένα ταινία μικρού μήκους. Χαθήκαμε ή χάθηκες; Έχει μπόρα. Έλα, θα βραχείς. Δε χωράμε στην ίδια ομπρέλα όμως κι εσύ έχεις κουκούλα. Στρίβεις στο ματωμένο στενό Προχωρώ στη φρεσκοστρωμένη άσφαλτο … Συνεχίστε να διαβάζετε Χαθήκαμε στον καπνό..

Άστρο φωτεινό, λάμψε γιορτινό. | #This_Is_Christmas

Τα φώτα του δέντρου λάμπουν πάνω σε κάθε σκοτεινή μου σκέψη όπως μέσα σε κάθε κόκκινη μπάλα κρύβεται πλέον ένας ξεχασμένος στεναγμός. Το αστέρι στην κορυφή ξεθωριασμένο φαίνεται έχουν περάσει πολλές εποχές από τότε που είδε τελευταία φορά τα πρόσωπα γύρω του να λάμπουν. Η φάτνη σκονισμένη και λειψή μέσα της δεν έχει απομείνει παρά … Συνεχίστε να διαβάζετε Άστρο φωτεινό, λάμψε γιορτινό. | #This_Is_Christmas.

Γιορτινός μονόλογος. | #This_Is_Christmas

Μέρα γιορτής αν δεν είσαι μόνος. Όμως δεν είναι σαν τις άλλες μέρες, όπως και να 'χει. Αναμνήσεις, φιλοδοξίες, φόβοι και όνειρα συνυπάρχουν. Σε εικοσιτέσσερις ώρες σχεδιασμού, ανάλυσης και διαπεραστικών συναισθημάτων Όπου και να πας ξεχωρίζεις τη διαφορετική στάση των ανθρώπων ακόμα και των υλικών αν έχεις αρκετή φαντασία. Πιάνεις τη σκέψη σου να αναπολεί … Συνεχίστε να διαβάζετε Γιορτινός μονόλογος. | #This_Is_Christmas.

Γιορτινές σκέψεις. | #This_Is_Christmas

Με μελάνι κόκκινο σκοπεύουμε τον χρόνο, να βαπτίσουμε ιδιαίτερες μερικές του αλληλουχίες, απόπειρα ονοματοδοσίας ενός νήματος κυλούμενου νερού. Για όσους έχουν μόνιμη θέα το παρόν, η ρουτίνα ειρωνεύεται τα μασκαρέματα της, πλάγιες ματιές προς το πνεύμα που δεν διαφοροποιεί μ’ονόματα. Βαπτίζουμε, κι’ όμως, μια εναλλαγή του ήλιου Τρίτη, μια δεκαπεντάδα εναλλαγών Χριστούγεννα, ελπίζουμε, ράβουμε το … Συνεχίστε να διαβάζετε Γιορτινές σκέψεις. | #This_Is_Christmas.

Κολυμβητής στο χείμαρρο.

Περιπλανιέμαι σε στενά γεμάτα καπνό, βιτρίνες και ζωή μα στενάζω για τα χείλη που πέρασαν χωρίς να με ζητήσουν. Τα σκεπάσματα ξεστρώθηκαν κούρνιασα ξεβολεμένος μέσα τους αναμένοντας τη σκέψη σου να με κρατήσει ξάγρυπνο το βράδυ. Δάγκωσα τα χείλη μου, ώσπου αίμα ξεχείλισε και κύλισε μέσα μου φόρος τιμής στα στεγνωμένα μου δάκρυα. Βγήκα να … Συνεχίστε να διαβάζετε Κολυμβητής στο χείμαρρο..

Απορίας άξιον.

Απορίας άξιον είναι που μερικές φορές οι άνθρωποι ξεχνούν τη μια και κύριά τους ιδιότητα. Το σεβασμό για τον διπλανό τους. Απορίας άξιον είναι που μερικές φορές οι άνθρωποι αποπροσανατολίζονται από το στόχο τους. Την εξέλιξή τους. Απορίας άξιον είναι που μερικές φορές οι άνθρωποι συμπεριφέρονται χειρότερα από τα υπόλοιπα ζώα, έχοντας το πολυτιμότερο αγαθό. … Συνεχίστε να διαβάζετε Απορίας άξιον..