Κόκκινες σελίδες.

Δεν μπορείς να είσαι σίγουρος, όταν αγαπάς κάποιον -ή κάτι.

Καμιά φορά η γλώσσα σου πετάει καρφιά και άθελά της τρυπάει την αγάπη, την τραυματίζει. Συνεχίστε την ανάγνωση Κόκκινες σελίδες.

Σημειώνοντας το Σήμερα.

Σήμερα πάλι έμαθα κάτι.
Με τρομάζει ο εαυτός μου.
Τα βήματά μου ίσα που ακούγονται στο ζεστό τσιμέντο και εγώ

φοβάμαι.

Δεν είναι αυτό το πρωτόγνωρο αίσθημα αγωνίας. Συνεχίστε την ανάγνωση Σημειώνοντας το Σήμερα.

Υπεράνω όλων, το πάθος.

Πάθος. Μια λέξη, ένα μεγάλο νόημα, μια ζωή. Τι είναι πάθος; Είναι ένας τρόπος ζωής; Ίσως. Συνεχίστε την ανάγνωση Υπεράνω όλων, το πάθος.

Μια στιγμή γέλιου

Η κοπέλα μου δεν απαντάει στα μηνύματα.
Μου κλείνει το τηλέφωνο.
Σπάω το κεφάλι μου να βρω που έφταιξα.
Πετυχαίνω την μαμά της στον δρόμο.
Κάπνιζε.
Μα η μαμά της δεν καπνίζει. Συνεχίστε την ανάγνωση Μια στιγμή γέλιου

Εκείνο το κορίτσι.

Εκείνο το κορίτσι,
που δεν μένει στιγμή μόνη της,
πάντα περιτριγυρίζεται από κόσμο.
Αν τη ρωτήσεις, όμως,
της έχει λείψει ο εαυτός της. Συνεχίστε την ανάγνωση Εκείνο το κορίτσι.

Ζωγράφιζε κύκλους

Ζωγράφιζε κύκλους. Θα μπορούσε κάποιος να πει πως κάθε στιγμή πήγαινε να τραβήξει μια ευθεία, αλλά συνεχώς την απέφευγε με μια ελάχιστη στροφή, ώστε να περιορίσει τις σκέψεις του και τελικά να τις κλείσει σε μια ακόμη επανάληψη. Δεν μετρούσε τις φορές, απλώς συνέχιζε τη διαδικασία μέχρι να νιώσει πως έπρεπε να σταματήσει. Τίποτα δεν άλλαζε, όμως, γύρω, ενώ μέσα του δεν είχε νόημα να αναρωτηθούμε αν άλλαζε κάτι. Συνεχίστε την ανάγνωση Ζωγράφιζε κύκλους

Η απελευθέρωση της τρέλας.

Η τρέλα είναι το νόμισμα με το οποίο εξαγοράζεις την ζωή. Είναι ακριβώς αυτή η απόκλιση από την ουδετερότητα, που μπορεί να σώσει την συνείδησή σου, την ψυχική συνειδητοποίηση όσων σου συμβαίνουν. Είναι ίσως -ακριβέστερα- ένα θόλωμα της συνείδησης, όσο παραμένει ανθυγιεινή τρέλα. Αλλά και πάλι, αυτό το σβήσιμο από την πληροφοριακή, τακτική λογική της ασφαλούς ζώνης, του αναμενόμενου και του ελεγχόμενου, είναι ίσως -και στα αρνητικά του βυθίσματα- λίγο… θετικό. Συνεχίστε την ανάγνωση Η απελευθέρωση της τρέλας.

Εφιάλτης

Εφιάλτης.

Όνειρο κακό, πολύ κακό, κατά τη διάρκεια ύπνου.
Όνειρο ζωντανό, τόσο ζωντανό.
Όνειρο μεγάλο, σε διάρκεια.
Όνειρο τρομακτικό.
Όνειρο απειλητικό. Συνεχίστε την ανάγνωση Εφιάλτης

Χορός

Υπάρχει μια φωτιά που μου πνίγει το κεφάλι,
απαλά αλείφοντας τα πορτοκαλέρυθρα της χρώματα
ζεσταίνοντας το δέρμα σαν ανακουφιστικός πυρετός,
σαν ερέθισμα κόκκινο, έντονα εικονικό, σχηματίζει παραστάσεις. Συνεχίστε την ανάγνωση Χορός

Πάλι δεν θα σε ονομάσω.

Η αλήθεια είναι πως δυσκολεύομαι να σε ρωτήσω,
αλλά μετά αναρωτιέμαι τι είναι οι λέξεις, οι ερωτήσεις,
τα κρυφά μηνύματα,
οι απαιτήσεις που συνειδητά δεν θέλω να σου επιβάλω. Συνεχίστε την ανάγνωση Πάλι δεν θα σε ονομάσω.

Συνειρμοί.

Το κόψιμο των λουλουδιών
θυμίζει αχνά τον αποκεφαλισμό ενός ωραίου προσώπου.
Είναι μια μικρή πράξη εγωισμού,
χοντροκομμένου ενστίκτου, Συνεχίστε την ανάγνωση Συνειρμοί.

Μαζί με τις σκιές.

Έμεινα να κοιτώ τα χέρια μου.
Αν ξεχνιόμουν, θα κοιτούσα γύρω,
σ’ ένα «γύρω» που ένιωθα να με σβήνει.
Σαν να κρατιόμουν σε μια κλωστή ολόκληρος
φανταζόμουν πως γύρω μου δεν είχα το παρόν μου,
αλλά ερείπια,
ένα μάζεμα θραυσμάτων, Συνεχίστε την ανάγνωση Μαζί με τις σκιές.

Πάμε πάλι ξανά

«Πάμε πάλι ξανά», είπε το ξυπνητήρι.
Πάμε πάλι, είπαν οι επιταγές της μέρας
και το άβολο φως του ήλιου,
πάμε, είπαν, με τους «μοναδικούς» τους στριγγλίζοντες ήχους.
Πάμε, γιατί τραβήχτηκαν απότομα τα όνειρα
και έμεινε μόνο ο πονοκέφαλος του ύπνου.

Συνεχίστε την ανάγνωση Πάμε πάλι ξανά

Σήκω, ξεκινάμε επανάσταση!

Σήκω.

Σήκω από όπου κι αν κάθεσαι.

Γιατί κάθεσαι;

Σήκω και τρέχα.

Συνεχίστε την ανάγνωση Σήκω, ξεκινάμε επανάσταση!

Το δωμάτιο

Το δωμάτιο είναι αρκετά κλασσικό.

Τέσσερα τείχη,

μια γεμισμένη από αφίσες ντουλάπα,

πολλά βιβλία που δεν έχω ανοίξει,

λίγα CD που είχα ακούσει κάποτε

και ένα κρεβάτι που έχω συνηθίσει.

Συνεχίστε την ανάγνωση Το δωμάτιο

Τίποτα…

Αναφέρομαι σε μια στιγμή που πέρασε
ξέρεις… από εκείνες που παγώνουν για λίγο,
καθώς κοντοστέκεσαι σε ένα πεζοδρόμιο,
σε γεμίζουν με την παγερή τους ανατριχίλα
και έπειτα σε προσπερνούν ·

Συνεχίστε την ανάγνωση Τίποτα…

Ίσως όταν περνώ…

Μερικές δόσεις, πινελιές ίσως,
από τι; Α, ναι, ίσως από κάποιο σώμα…
Το αίσθημα αναζητώ όμως,
από ένα κρυφό αποκορύφωμα.

Συνεχίστε την ανάγνωση Ίσως όταν περνώ…