Almost Blue. | #Topic_Week

Σεντόνια ποτισμένα με θάλασσα
απομεινάρια μιας άλλης τρικυμίας
μπλέκονται άτσαλα με το γυμνό σου σώμα
και με τραβάνε πίσω στο ναυάγιο. Συνεχίστε την ανάγνωση Almost Blue. | #Topic_Week

Ο ψαράς.

Όταν ο ήλιος ανατέλλει θαμπός
από τις σκέψεις που με θόλωσαν το βράδυ
στην άκρη της αγουροξυπνημένης θάλασσας
μια ρημαγμένη βάρκα ξεπροβάλλει. Συνεχίστε την ανάγνωση Ο ψαράς.

Τέταρτα αυγής.

Πρώτο τέταρτο αυγής

Ο ήλιος κρύβεται αδέξια
πίσω από τις διαλυόμενες σκιές·
σκέψεις που φύγαν πριν ταράξουν
την αγουροξυπνημένη θάλασσα. Συνεχίστε την ανάγνωση Τέταρτα αυγής.

Πλοίο της γραμμής.

Λίγο πριν το πρώτο μουδιασμένο φως
ανταμώσει τους ξενυχτισμένους δρόμους
στο νου μου αντηχεί η κόρνα του πλοίου
που φεύγει απρόθυμα από το λιμάνι. Συνεχίστε την ανάγνωση Πλοίο της γραμμής.

Πηγάδι στίχων.

Από τον αέρα ανάμεσα στα μαλλιά
και τα κόκκινα λαίμαργα χείλη
ένιωθα να ξεπηδούν απρόσκλητες
στιγμές από μέρες που δεν έζησα. Συνεχίστε την ανάγνωση Πηγάδι στίχων.

Νυκτόβια πλάσματα

Στο παγερό ξημέρωμα
μην κλάψεις και μην φοβηθείς,
για τις σκέψεις που χάθηκαν
μαζί με την αδρή φιγούρα
του ξεθωριασμένου μισοφέγγαρου. Συνεχίστε την ανάγνωση Νυκτόβια πλάσματα

Απότομο ξύπνημα.

Ξεπήδησαν από τις αύλακες στο μαξιλάρι,
μικρές γυμνές ηλιαχτίδες
όρμησαν στα κλειδαμπαρωμένα βλέφαρα
να ελευθερώσουν δύο μάτια θολωμένα. Συνεχίστε την ανάγνωση Απότομο ξύπνημα.

Θερινά ραντεβού.

Πετάχτηκε απότομα και άρχισε να αναπνέει δυνατά. Το κορμί του είχε ιδρώσει ολόκληρο παρά το κλιματιστικό που είχε μετατρέψει το σκοτεινό δωμάτιο σε ψυγείο. Τα μάτια του σάρωσαν βιαστικά όλο το δωμάτιο και η αναπνοή του ηρέμησε μόνο όταν σιγουρεύτηκε ότι δεν ήταν κανείς εκεί. Αναστέναξε με έντονη δυσφορία και με μια γκριμάτσα απέχθειας βγήκε από το δωμάτιο και πήγε στο μπάνιο. Συνεχίστε την ανάγνωση Θερινά ραντεβού.

Η μπαλάντα μιας νωπής ακτής.

Από ένα ξεφτισμένο παγκάκι μετράω
όταν έχω μείνει μόνος με τους αριθμούς
τα κύματα μιας θυμωμένης θάλασσας
να χτυπούν την ασυγκίνητη ακτή. Συνεχίστε την ανάγνωση Η μπαλάντα μιας νωπής ακτής.

Η καραντίνα δεν είναι τόσο κακή τελικά, γιατί…

Ρωτήσαμε την ομάδα του Topicap και τους φίλους τους, ώστε να βρούμε μικρούς ή μεγάλους λόγους που μπορούν να κάνουν αυτήν την καραντίνα υποφερτή για τον κάθε έναν από εμάς. Οι καιροί είναι δύσκολοι και η αλληλεγγύη γίνεται το μοναδικό -ίσως- όπλο μας.

Παρακάτω, σας δίνουμε τη δική μας θετική οπτική μέσα από τους τέσσερις τοίχους του σπιτιού μας.

Συνεχίστε την ανάγνωση Η καραντίνα δεν είναι τόσο κακή τελικά, γιατί…

Ελεύθεροι απομονωμένοι.

Μακριά από το κύμα
και τον απαλό αέρα
μιας φουσκωμένης ακτής.

Ανάμεσα στις γνώριμες γωνιές
αντίπαλος με τα ενδεχόμενα
αναπνέεις με θυμό
από μισάνοιχτα παράθυρα. Συνεχίστε την ανάγνωση Ελεύθεροι απομονωμένοι.

Γυναίκες που πέρασαν από εδώ.

Για σένα στο τραίνο,
με τα φαρδιά ρούχα
τα ανοιχτά μάτια
και το χαμόγελο
που έλουσε την μέρα μου με ελπίδα. Συνεχίστε την ανάγνωση Γυναίκες που πέρασαν από εδώ.

Γνώριμοι ξένοι.

Τα μάτια σου αποφεύγω
για τα λόγια που ξεθωριάσανε,
τα χείλη που σκληράνανε
τόσο ώστε να μην θυμίζουν πλέον
αυτά που με γαργαλούσαν. Συνεχίστε την ανάγνωση Γνώριμοι ξένοι.

Ο Κρόνος καταβροχθίζει τον γιο του. | #The_Canvas_Project

 Saturno devorando a su hijo, 1819-1823 | Goya

Περπατάς στιβαρός ανάμεσα σε υποταγμένα πρόσωπα
κάθε σου βήμα μια υπενθύμιση της δύναμής σου
και κάθε σου βλέμμα μια αδίστακτη εντολή
που καταδικάζει όποιον δεν την τηρήσει. Συνεχίστε την ανάγνωση Ο Κρόνος καταβροχθίζει τον γιο του. | #The_Canvas_Project

Σκέψεις ενός χασμουρητού.

Για την γυναίκα των ονείρων μας
που πάντα μας χαμογελάει γαλήνια
κάνοντας τον ύπνο μας πιο πιστευτό
και το μαξιλάρι φιλικότερο
ακόμα και αν αυτό το χαμόγελο
δεν ξυπνήσει ποτέ μαζί μας. Συνεχίστε την ανάγνωση Σκέψεις ενός χασμουρητού.

Βρίσκομαι στα μάτια σου.

Σε έψαξα στον πάτο ποτηριών
μόνο για να τα δω να στοιβάζονται γύρω μου,
μια φυλακή από βράδια ανάλαφρα
και ζαλάδες που μόλις έκρυβαν
τον θαμπό πρωινό ήλιο. Συνεχίστε την ανάγνωση Βρίσκομαι στα μάτια σου.

Πέρα από το πέπλο.

Ξύπνησα ένα βαρύ χειμερινό πρωινό
και τα σύννεφα έκρυβαν κάθε ίχνος ηλιαχτίδας
μα η κοιμισμένη αναπνοή σου δίπλα μου
φώτισε ολόκληρο το δωμάτιο. Συνεχίστε την ανάγνωση Πέρα από το πέπλο.

Άστρο φωτεινό, λάμψε γιορτινό. | #This_Is_Christmas

Τα φώτα του δέντρου λάμπουν
πάνω σε κάθε σκοτεινή μου σκέψη
όπως μέσα σε κάθε κόκκινη μπάλα
κρύβεται πλέον ένας ξεχασμένος στεναγμός. Συνεχίστε την ανάγνωση Άστρο φωτεινό, λάμψε γιορτινό. | #This_Is_Christmas

Κολυμβητής στο χείμαρρο.

Περιπλανιέμαι σε στενά
γεμάτα καπνό, βιτρίνες και ζωή
μα στενάζω για τα χείλη που πέρασαν
χωρίς να με ζητήσουν. Συνεχίστε την ανάγνωση Κολυμβητής στο χείμαρρο.

Αφιέρωμα στο Νίκο Γκάτσο. | Σαν Σήμερα

Σαν σήμερα γεννιέται στην Αρκαδία, το 1911, ένας από τους αγαπημένους μου ποιητές και στιχουργούς του περασμένου αιώνα, ο Νίκος Γκάτσος. Γνωστός στους περισσότερους για την ποιητική του σύνθεση «Αμοργός» ή τους στίχους του που «ντύνουν» κάποια από τα πιο έντονα τραγούδια της περασμένης χιλιετίας, ο Γκάτσος είχε την τύχη να συνεργαστεί με εμβληματικούς συνθέτες του περασμένου αιώνα (Χατζιδάκις, Ξαρχάκος). Έτσι, οι στίχοι του και οι εικόνες του ζουν και διανθίζονται από τους πολυάριθμους ακροατές των μελοποιημένων στίχων του. Συνεχίστε την ανάγνωση Αφιέρωμα στο Νίκο Γκάτσο. | Σαν Σήμερα

Ανθισμένα διαλείμματα.

Σου είπα δεν θα ξαναφύγω.

Έκατσα να δω την θάλασσα
μήπως μαζί με κάποιον γλάρο
έρθει και το κουράγιο
να κοιτάξω κατάματα
τον ξεφτισμένο ουρανό. Συνεχίστε την ανάγνωση Ανθισμένα διαλείμματα.

Θαλασσοπνιγμένα δειλινά.

Ένιωσα το κύμα ν ’ανασαίνει πλάι μου,
αμέσως έτρεξα κοντά του να ακούσω
τις φωνές που ο αέρας έπνιξε
και τα ψάρια να σπαρταράνε ανήμπορα,
σαν εραστές που βρέθηκαν γυμνοί
να φτάνουν στα όρια της ηδονής τους. Συνεχίστε την ανάγνωση Θαλασσοπνιγμένα δειλινά.

Μάγισσα ξελογιάστρα. | #Topic_Week

Μια βαθιά αναπνοή πριν το άλμα,
ο κρύος υγρός αέρας δεν μπορεί
να διώξει απ’τα πνευμόνια μου
τη ζεστασιά των χνώτων σου.

Πηδάω. Συνεχίστε την ανάγνωση Μάγισσα ξελογιάστρα. | #Topic_Week

Joker και dark humor

Η ταινία «Joker» φαίνεται να είναι το θέμα των ημερών στους κινηματογράφους αλλά και στα-πάντα πολύβουα-μέσα κοινωνικής δικτύωσης με τις κριτικές να μην μπορούν να κλίνουν σαφώς προς μια σαφή κατεύθυνση και το κοινό να μην έχει προλάβει να κατασταλάξει. Αφότου λοιπόν είδα (δις), διάβασα και σκέφτηκα αρκετές φορές την συγκεκριμένη παραγωγή, αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας τις όποιες εμπειρίες μου από την ταινία. Θα προσπαθήσω να είμαι όσο γίνεται spoiler-free για όσους ακόμα δεν το έχουν δει. Συνεχίστε την ανάγνωση Joker και dark humor

Αναγκαία στάση. | #Topic_Week

Συναίσθημα: Πληρότητα

Οι απόμακρες φωνές στο κεφάλι μου
βυθίζουν στο θόρυβο όποια όνειρα έκανα
για ένα βράδυ ευκολότερο
παρά τα χέρια που δεν βρίσκονται
κουρνιασμένα στο δάσος των μαλλιών μου. Συνεχίστε την ανάγνωση Αναγκαία στάση. | #Topic_Week

Εις μνήμην.

Αργά τα άγρυπνα βράδια μου
όταν ακούω πλέον μόνο τις σκέψεις μου
και έχω χάσει πια την ελπίδα
να ανταμώσω με όσους νοστάλγησα,
εμφανίζεται στην μνήμη μου
ένας άνεμος που με αναστατώνει. Συνεχίστε την ανάγνωση Εις μνήμην.

Άγραφα σοκάκια.

Πάντοτε έβρισκα ελκυστικά
τα τσιγάρα που δεν κάπνισα,
τα χείλη που δεν φίλησα,
τους ανθρώπους που δεν γνώρισα.

Περίεργο. Συνεχίστε την ανάγνωση Άγραφα σοκάκια.

Εξομολόγηση.

Αν σπαταλώ τώρα μελάνι
σχεδιάζοντας άτεχνα φτερά για να πετάξω·
είναι γιατί κάποτε προσγειώθηκα
και γεύτηκα την πίκρα του χώματος
από την ομίχλη που ορθώθηκε μπροστά μου. Συνεχίστε την ανάγνωση Εξομολόγηση.

Φωτεινές ζωγραφιές

Η τελευταία ηλιαχτίδα της δύσης
ξαπόστασε ανάλαφρα στους ώμους σου
πριν υποχωρήσει και αυτή
δίνοντας πνοή στο αεράκι
του επερχόμενου δειλινού. Συνεχίστε την ανάγνωση Φωτεινές ζωγραφιές

Απόσταση μιας αγκαλιάς.

Πόσα φιλιά δόθηκαν νοητά
πριν παραδοθούμε
στο γνώριμα μοναχικό κρεβάτι
μεθυσμένοι από χείλη βουτηγμένα
στην απύθμενη χύτρα του ανέφικτου. Συνεχίστε την ανάγνωση Απόσταση μιας αγκαλιάς.