Ετικέτα: Bookaterian

  • 5+1 χαϊκού για ‘σένα (μέρος 2ο)

    5+1 χαϊκού για ‘σένα (μέρος 2ο)

    Πώς να σου το πωόλων των ποιημάτων σουθε να ‘μαι η μούσα.

  • Τα μολύβια της νίκης

    Τα μολύβια της νίκης

    Δακρυγόνα∙τα πλήθη μας διαλύονται, θύματα μένουν μόνα.Η οργή τους∙ταράζουνε οι βροντερές φωνές μας τη βολή τους!Οι ασπίδες, τείχη που εξαπλώνονται σα να ‘ναι κατσαρίδες.Στις πορείες, η λάσπη τους ανέδιδε, σάπιους εγκληματίες. 

  • Κατά συρροή… εραστής

    Κατά συρροή… εραστής

    Σε ένα διαρκές κυνήγισαν αχόρταγο θηρίο ψάχνει να ξεφύγει απ’ την αδράνεια.

  • Ερινύες και Ευμενίδες – Δύο Ποιήματα

    Ερινύες και Ευμενίδες – Δύο Ποιήματα

    Ερινύες  – ενοχικά μεγαλώνοντας  Δεν απήγγειλα ποτέ ποίημα  στις γιορτές του νηπιαγωγείου. Κι ας ήξερα απέξω τα ποιήματα όλων των παιδιών. Κι ας σκάλιζα τα πρώτα μου στιχάκια, στην ίδια ηλικία.

  • Μη μου τον έρωτα τάραττε!

    Μη μου τον έρωτα τάραττε!

    (σε ελεύθερη μετάφραση: Μη μου ζαλίζετε τον έρωτα!)

  • Αέναος χειμών

    Αέναος χειμών

    Μιαν άνοιξη φτωχιά από ελπίδα δεν τη θέλω∙ αγουροξυπνημένη από αχούς βομβαρδισμών, δε μπόρεσε ν’ ανθίσει ακόμη φέτος. Τα σύννεφά της πνίγουνε τον ήλιο∙ αργά αργά, σφίγγουνε τις αφράτες προεκτάσεις τους γύρω από τον τιτάνιο αστέρα του. Για κοίτα, θράσος! Δε φοβούνται μη λιώσουν. Θα ήταν, άραγε, πολύ, αν σου ζητούσα έτσι να μ’ έσφιγγες […]

  • Τα χαϊκού της συμφοράς

    Τα χαϊκού της συμφοράς

    Για σε’ θα ‘τρωγα τις σφαίρες του κόσμου όλου. Αρκεί να ρίξεις. 

  • Η αστρονομία ενός αδιεξόδου

    Η αστρονομία ενός αδιεξόδου

    Σαν κοιμηθώ, μη με ξυπνάς, στη λήθη άσε με του ονείρου·  επέλεξα την άγνοια ως αρνητής του κλήρου.  

  • Τελεσίδικα μαζί σου

    Τελεσίδικα μαζί σου

    Υπερίπταμαι με ισορροπία αμετακίνητη,πάνω απ’ τη χαίτη των κυμάτων.  Εκεί που ανθίζει το λυκαύγισμα, νανουρίζοντας τη γητεύτρα θάλασσα.  Εκεί που η δύση με την ελπίδα νυμφεύονται. 

  • Ανάμεσά μας, τι;

    Ανάμεσά μας, τι;

    Γερνάω, σου είπα. Γερνώ, με α στερητικό, αφού η νιότη που αγόρασα στη γέννα μου είχε ημερομηνία λήξης κι ολοένα και στερούμαι πράγματα. 

  • Noches frutales

    Noches frutales

    Κι ήρθε ο Μορφέας, χώθηκε στα κουρασμένα μάτια,  πού να ‘ξερε ποια του καημού έχω άυπνη κατάντια.Γλυκιά ροή ο άνεμος μέσ’ από το φουστάνι, τι ρίγος κι αναστάτωση στα σκέλια επάνω φθάνει…

  • Ρυτίδες

    Ρυτίδες

    Όταν με ρωτούνε φθονερά πώς καταφέρνω να σε σκέπτομαι ακαταπαύστως τόσον πολύ καιρό, μ’ όλα τα καιρικά φαινόμενα,τους απαντώ πως το φθινόπωρο και στις βροχές είναι που εντείνεται ο πόθος. 

  • Οι κλέφτες της χαράς

    Οι κλέφτες της χαράς

    Τελευταία, το έχανα συνέχεια. Μια φορά, μου έπεσε ανάμεσα στην αναπάντητη -συνειδητά από τους παραλήπτες της- αλληλογραφία μου. Τόσο είχα ταραχτεί από την αγένειά τους, που εκείνο κλείστηκε μόνο του μέσα στους φακέλους με τα νοτισμένα γράμματά μου, τα οποία μου επιστρέφονταν σφραγισμένα, όπως ακριβώς τα έστειλα. Λες και απ’ την απάντηση που θα λάμβανα, […]

  • Οι κλέφτρες της χαράς

    Οι κλέφτρες της χαράς

    Τελευταία, το έχανα συνέχεια. Μια φορά, μου έπεσε ανάμεσα στην αναπάντητη -συνειδητά από τους παραλήπτες της- αλληλογραφία μου. Τόσο είχα ταραχτεί από την αγένειά τους, που εκείνο κλείστηκε μόνο του μέσα στους φακέλους με τα νοτισμένα γράμματά μου, τα οποία μου επιστρέφονταν σφραγισμένα, όπως ακριβώς τα έστειλα. Λες και απ’ την απάντηση που θα λάμβανα, […]

  • Xαϊκού* της απαξίωσης

    Xαϊκού* της απαξίωσης

    Χρόνια προσπαθώο ποιητής τι είπε να καταλάβω.  Μάλιστα, του είπα: «Ωχ αδερφέ μου, ποιον νοιάζουν όλα τούταπου θες ν’ αλλάξεις;  Ασχημομούρη,  μην ελπίζεις πια τζάμπα κύκνος να γίνεις.

  • Ο πλάστης μου

    Ο πλάστης μου

    Στις σκιές που διψάνε για φως, τάζω ευθαρσώς τα μάτια σου.Κάθε που αναστενάζει ο αγέρας, νοσταλγώ το στόμα σου…Όταν σβήνει η μουσική στις παμπ, τους ζητώ να παίξουν το γέλιο σου. Κάπου εκείνη την ώρα, σαν ξημερώνει η αρχή του τέλους και σημαίνει τοτέλος της αρχής κι ύστερα η έναρξη της συνέχειας, σ’ αγαπώ περσότερο, […]

  • H Κόρη της Κολάσεως

    H Κόρη της Κολάσεως

    Κοχλάζει από καιρό μέσα στο ψέμα της.  Κάθε μπουρμπουλήθρα του παραβρασμένου της πολτού  μαρτυρά κι από έναν όλεθρο∙  κάτι βουλιάζει εντός της,  λιώνει και παραδίδεται στο βυθό του ελέους της. 

  • Η Έκτη Αδελφή | #Topic_Week

    Η Έκτη Αδελφή | #Topic_Week

    Οι πέντε αδελφές μου πολύ αγαπούν να με ανακρίνουν πού και πού, ειδικά όταν τους μαρτυρώ το μελλον.  «Μα πώς το ξέρεις πως θα γίνει;», με ρώτησε ένα απόγιομα η Ορ και πετάρισαν τα βλέφαρά της απορημένα, στην προσπάθειά τους να ξεδιαλύνουν το μυστήριο. «Τι είδες και σε τάραξε;».  «Τίποτε», τα μάτια μου τα σφράγισα […]

  • Στο μικροσκόπιο

    Στο μικροσκόπιο

    Στο μικροσκόπιοΓια δες· μην… κοιτάξεις απλώς.Σ’ ένα «κλικ» των βλεφάρωντη στιγμή φυλάκισε,μην την αφήσεις λάσκα ποτέαπ’ τα δεσμά της μνήμης. Στην αχλή της αγωνίας,στην σιωπή της αφωνίας πουπιο ηχηρή αποδείχθηκε απ’ τον θόρυβο τον ίδιο,βούτα λίγη λαχτάρα,λαχτάρα για το άγνωστο,για εκείνο που ξυπνά τον μισοκοιμισμένο φόβο μέσα σου.Μόνο τα «ζιζάνια» εκείνα που θα τον ταρακουνήσουναξίζουν […]

  • Λευκές μου μνήμες

    Λευκές μου μνήμες

    Θυμάσαι τότε που κρύφτηκες στα βράχια, αλλά σε βρήκα;  Γέλασα τόσο, που ξύπνησε το βράδυκαι βγήκε ο ήλιος! 

  • Οι εφιάλτες, η αλήθεια μας

    Οι εφιάλτες, η αλήθεια μας

    Μερικά πρωινά, ο ήλιος δεν ανατέλλεικαι -κρυμμένος αφού είναι- ούτε δύει, εν τέλει.Θλιμμένη η Σελήνη που εκοιμήθη μονάχη,μυστικά ολωνών μας κουβαλάει στη ράχη…Συνειδήσεως χρέη παραμένουν ασήκωτα,αμαρτίες και αίσχη κλειδωμένα στ’ ανείπωτα.

  • Χαϊκού της χρονομηχανής

    Χαϊκού της χρονομηχανής

    Χειμώνας βαρύςήρθε, με την άφιξητης ανάμνησης. Δροσοσταλίδααν στάζει παρελθόντος,γεύση σαν αίμα.

  • Nature Morte

    Nature Morte

    Παρθένα, από βελούδο κεντημένα χείλη,ακουμπισμένα μονάχα απ’ τ’ απαλό αγέρι,δεν έχουν να δαγκάσουν παρηγοριάς μαντήλι.Τις πίκρες που γεύτηκαν, ποιος να τις ξέρει… Παλάμες άδειες από ταίρι που δε βρήκαν, αγνές δυο τούφες που ανεμίζουν με χάρη.Ξεραμένα μάτια που βρεγμένα γινήκαν’με δάκρυα, βροχή για ένα χέρσο χορτάρι. Κλαίνε που η θάλασσα στέγνωσε πάλι,που τα βουνά απ’ […]

  • Πες στον Φ. 《Φύγε!》, αλλιώς θα φύγει η ζωή

    Πες στον Φ. 《Φύγε!》, αλλιώς θα φύγει η ζωή

    Ένα Θ ξαπλωμένο μοιάζει με Φ.Για αυτό, αν σου πω πωςτης ζωής ο εχθρός είναι ο Θ.,μη βιαστείς να πεις «θάνατος»·σκέψου μιαν άλλη λέξη, από Φ.

  • Το μοιρολόι ενός «κατάθρωπου»

    Το μοιρολόι ενός «κατάθρωπου»

    Τι, μόνο άνω θρώσκει, θαρρείς, ο άνθρωπος;  Ας πούμε ότι είμαι γάτα που διανύει την έβδομη ζωή της. Με τρίχωμα μαύρο σαν πίσσα. Μόνο έτσι εξηγείται πως κουβαλάω αμαρτίες και από τις έξι προηγούμενες ζωές μου. Τόσες, που δεν ξέρω εάν το μικρό κορμί μου με τη στραπατσαρισμένη του ουρά αντέχει πια να τις σέρνει. […]

  • Τι δεν βλέπω;

    Τι δεν βλέπω;

    Πάσχω από επιλεκτική αμνησία.Συνήθης διαταραχή και προσβάλλει κυρίως τα ίδια άτομαπου θα δουν νωρίτερα άσπρες τούφες από άλλους.Που οι μετεωρολόγοι δε μπορούν να προβλέψουντις χιονοπτώσεις στην κεφαλή τους.

  • Επίγραμμα για τη γλώσσα του σεξισμού | Women’s Week

    Επίγραμμα για τη γλώσσα του σεξισμού | Women’s Week

    Για την Ημέρα της… Δημιουργού, 8/3.       Αιδοιο-δ’ηνία     Όταν στις κλίνες των λεξικών πάψουν οι μήτρες να γεννούν υστερίεςκαι η αιδώς αποκληρώσει το παιδί που έκρυψε ανάμεσα στα πόδια μας,τότε ίσως κρυφτούν οι ταλαντωτές πεοπαλινδρομήσεωναπ’ τη σκιά των υ-πέρλ-αμπρων ωοθηκών μας.~~~~

  • 5+1 Χαϊκού για ‘σένα

    5+1 Χαϊκού για ‘σένα

    Ράβω τις λέξειςστα γράμματα που στέλνω.Άουτς. Τρυπιέμαι.  Στάση εμβρυϊκή,κάτω απ’ το πάπλωμά σουνιώθω ευάλωτη.  

  • Μπαλάντα & Ελεγεία εις μνήμην του Κώστα Καρυωτάκη

    Μπαλάντα & Ελεγεία εις μνήμην του Κώστα Καρυωτάκη

    Μια… wanna be μπαλάντα: Μια σήμανση που άλλοι σου επιλέγουνστους δρόμους που οι ίδιοι σου χαράξαν’.Τι ειρωνεία!, πάλι σε εκλέγουνγια πόστα που πριν λίγο σου αλλάξαν’.Να βγάλεις νέες ρίζες σε διατάξαν’,των στίχων σου τις δόλιες ξεριζώνουν.Την κάλπικη ηθική τους σου διδάξαν’.

  • Ας πω ό,τι προλάβω | #Topic_Week

    Ας πω ό,τι προλάβω | #Topic_Week

    Ξύπνα! Καινούρια μέρα, μια νέα μάχη.  Μην παραδίδεις τα όπλα· μοιάζουν που μοιάζουν παιδικές σφεντόνες μπροστά στα δικά τους. Για πρωινό τι θα φας; Ορίστε, ΦΑΕ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ. Μελάτο, αφού μιλάμε για «αμελέτητους».  Κι ας είναι δύσπεπτος. Και ας στριμώχνεται στου στομάχου τα τοιχώματα, όπως στριμώχνουν οι νταήδες του αθώα παλικάρια σε χαντάκια.