Έλευση Ζημίας

Πιάνω τον εαυτό μου να μετανιώνει για σκέψεις, λόγια, πράξεις τροφοδοτούμενα από μια ζωή γεμάτη στερεότυπα. Δεν είναι εύκολη η λήθη των λανθασμένων προτύπων που ακολουθούσες για χρόνια. Και είσαι μόλις είκοσι χρονών. Προσπαθείς μόνη να μάθεις τα "αυτονόητα". Λένε πως όσα έχεις κάνει και νιώθεις την ανάγκη να σβήσεις είναι ακριβώς εκείνα που σε…

Ίσως και να είμαι περίεργη

Είναι περίεργο που μ’αρέσει να με κοιτάω στον καθρέφτη όταν κλαίω; Σα να μου δίνει μιαευχαρίστηση. Όσο με κοιτάζω τόσο πιέζω τον εαυτό μου να κλάψει παραπάνω. Και ότανσταματήσουν τα δάκρυα, τότε έρχεται η πραγματική απογοήτευση. Είναι περίεργο που με φαντάζομαι σε σκηνές γεμάτες πόνο και στεναχώρια; Σα να τιςεπιθυμώ, αλλά τρέμω στην ιδέα. Μια…

Αναποφάσιστος σημαίνει αδύναμος;

Αυτά τα λόγια είναι απλώς ένα παράδειγμα, ένα κατασκεύασμα της διαρκής αστάθειάς μουσε διάφορες θεωρίες. Γιατί να θεωρείται κακό να μην έχω μια σταθερή άποψη; Με κάνειλιγότερο δυναμική; Ας εκθέσουμε το ζήτημα της συγγνώμης. Άποψη 1.Το να ζητάς συγχώρεση είναι ζήτημα ισχύος. Σε μια εποχή εγωισμού και υπεροψίας το ναχαμηλώσεις το κεφάλι και να μιλάς…

Έργα τέχνης οι γυναίκες | Women’s Week

Έργα τέχνης οι γυναίκες Με την Κραυγή του Munch να κρύβεται στα φοβισμένα τους μάτιαΜε την λαχτάρα τους για την τρυφερότητα του Φιλιού του KlimtΜε τον δυναμισμό της Ελευθερίας που οδηγεί τον λαό του Delacroix Με την κομψότητα του Κοριτσιού με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι του VermeerΜε την ένταση των κηλίδων του PollockΜε την οριοθετημένη έκφραση…

Καθόρισε με

Τι σε καθορίζει τελικά; Η συμπεριφορά, τα λόγια, οι πράξεις, το παρελθόν, τα ακόμη κρυφά σου στοιχεία,όλα όσα δε θυμάσαι ή απλώς η εμφάνιση; Και αν η λύση βρίσκεται κάπου στη μέση, γιατί ρωτάς εξωτερικούς παράγοντεςπιστεύοντας πως είναι ικανοί να διαλευκάνουν τον γρίφο σου;Αν είσαι αυτός που είσαι, ξέρεις πολύ καλά πως δεν χρειάζεσαι καθορισμό.Αν…

Κρύφτηκες

Στο πρόσωπο που προσπέρασα,στο τραγούδι που παρέλειψα,στο βιβλίο με το άσχημο εξώφυλλο,στο χέρι που δεν έδωσα,στη φωνή που δεν αναγνώρισα,στο άγγιγμα που τραβήχτηκα,στο τελευταίο μου ποτό,στο βράδυ που δε βγήκα,στις προκαταλήψεις που ζουν μέσα μου.Κρύφτηκες.Ευτυχώς που κρύφτηκες.Δυστυχώς δε ξέρω που να ψάξω. Moschaz Photography credits: Kerasia Mp.

Η συλλογή σας

Είδα μερικά πορτραίτα του αύριο σήμερα το πρωί στο σούπερ μάρκετ.Άλλα ονειρεύτηκα στο σύντομο μεσημεριανό μου ύπνο.Χάζεψα λίγο στο instagram και απογοητεύτηκε η μικρή μου συλλογή. Έβγαλα βόλτα τον Οσμάν και γέλασα με την αδιαφορία του προς τα υπόλοιπα σκυλιά. Ξέφυγα, συγγνώμη.Τα τραγούδια που άκουσα ενώ μαγείρευα, δημιουργούσαν διάφορα πορτραίτα του αύριο στο μυαλό μου∙…

Γνωριζόμαστε;

Μη μου πεις πως είσαι αυτό που δείχνεις.Δείχνεις πώς θέλεις να είσαι στον καθένα μας.Μιλάς και φέρεσαι διαφορετικά στους ανθρώπους. Προσαρμόζεσαι για να είσαι παντού.Παντού με τον τρόπο που θες.Η μία σου προσωπικότητα ξεκινά και τελειώνει σε κάθε γνωριμία.Δε φοβάμαι να σε γνωρίσω.Θα σε γνώρισα μονάχα για να δω πώς θα παρουσιαστείς.Το μόνο που φοβάμαι…

Νοσταλγία | #Topic_Week

Είσαι και εσύ από αυτούςΣαν εμένα και εκείνονΠου ζούμε μέσα από τις ζωές που δε ζούμεΝοσταλγούμε τις στιγμές των άλλων γιατί πιστεύουμε πως έτσι θα έπρεπε να είναι και οι δικές μας Να σου πω κάτι;Δεν έχουν ιδέα πώς πρέπει να ζουνΟύτε εσύ έχεις και δεν χρειάζεται πολύ ώρα κάποιος για να το καταλάβειΌταν μιλάς…

Δεν θέλω απαντήσεις

Χάνουμε ή χανόμαστεστην ομίχλη που προσπερνάςκαι μόνο ψύχος νιώθεις στα μακρινά σας. Δεν θέλω να ξαναπάω εκεί. Βαρέθηκα να μη τηρώ τις αντίστροφες μετρήσειςκαι να βάζω ξυπνητήρια σε μέρες που δε θα χρειάζονται. Μακάρι να είχαν μια συνέχεια αυτά που γράφω,πόσο μάλλον αυτά που λέω,αν και τα πρώτα θα μείνουν. Δεν θέλω να μείνουν. Ψάχνουμε…

Δε χρειάζεται

Όσα θέλω να πω,τόσα κρύβωΓιατί οι λέξεις περίεργα νόημα διαλέγουνκαι η φωνή μου τις επηρεάζει Δε νομίζω πως οι προτάσεις προσφέρουν πολλά,μονάχα μπερδεύουν τα χέρια ανοιχτάΚαι αν γεννήσεις δικές σου έννοιες,μη ντραπείς να μου τις πειςΑφού δε θα καταλάβω,δε χρειάζεται να φοβάσαι Moschaz Photography credits: Panos Kimpou

Έχουν πλάκα

Έχουν πλάκα οι ζωές μας τελικάΤριγυρνάνε και μπλέκονται ξανά και ξανά Δε βαριούνται και ας πιστεύουν πως ξέρουν πολλάΣυνηθίζουν στην ιδέα του για μια τελευταία φοράΥπνοβατούν σε κρεβάτια κενάΚαι νομίζουν πως ζουν σε όνειρα τρελάΤις κατευθύνσεις δε γνωρίζουν αρκετάΧαμογελούν εκεί που δε θα έπρεπε κανονικάΜα υπάρχουν και κινούνται σε πιασμένα δίχτυα τελικά Moschaz Photography credits:…

Κάθε μέρος, ένας άνθρωπος | #Topic_Week

Δεν αναζητώ ανθρώπους αλλά μέρη. Γιατί κάθε μέρος είναι ένας άνθρωπος. Άλλα πιο μοναχικά που επισκέπτονται εκλεκτοί.Άλλα αποκτούν αξία μόνο τα βράδια και στο φως του ήλιου η μοναξιά τα καταπλακώνει. Αδιάφορη και αμήχανη ίσως η πρώτη γνωριμία. Μα έμαθες να πηγαίνεις και να το αναζητάς, οι συχνές σου επισκέψεις απέκτησαν νόημα και τα βράδια…

Το παιχνίδι της σιωπής

Όσο οι άλλοι θα σου λένε να μιλάς, εγώ παρακαλώ τη σιωπή να αγαπάς τη φωνή σου να ελέγχεις τα όρια να ξέρεις και με τη λογική σχέση να έχεις Όταν βλέπεις πως πονώ να σταματάς, όχι γιατί είμαι εγώ αλλά τ'αυτιά μου κουράστηκα να κλείνω και βουρκωμένα τα μάτια να αφήνω Σε φωνές και…

Μην ευχηθείς.

Να σου πω κάτι; Τα αστέρια δεν πέφτουν, απλώς γλιστράνε Ξεφεύγουν για λίγο και ξεχωρίζουν Και μόλις ένα γλιστρήσει, τα υπόλοιπα ξαφνικά καρφώνονται από πολλά βλέμματα, βλέμματα που ανυπομονούν να τα δουν να δραπετεύουν Όσον αφορά τις ευχές που κάνουμε, δεν είναι αληθινές Γιατί αληθινές είναι οι ευχές που ζούμε, εκείνες που παίρνουν μορφή στα…

Αχρωματιστά. |#Topic_Week

Σε ένα κόσμο άσπρο μιλάμε για όλα τα χρώματα, ενώ δεν έχουμε ιδέα πώς είναι το μαύρο Φοράμε πολύχρωμα ρούχα και προσποιούμαστε πως μας αντιπροσωπεύουν Αναλύουμε με τις ώρες την αξία του κόκκινου και μόλις γίνει μπορντό πιστεύουμε πως κάτι τρομερό συνέβη στη ζωή μας Συνδέουμε τις μέρες μας με όλες τις σκούρες αποχρώσεις, ενώ…

Να.

Αυτές τις άδειες σελίδες δε θέλω να προσπαθήσω για να γεμίσω Ας έρθουν οι λέξεις από μόνες τους και εγώ απλά ας συμφωνήσω.Μα νόημα δε ξέρω τι σημαίνει και πονάω που φωνάζεις θυμωμένη Εγώ άσκοπα θέλω ψυχές να αγγίξω και δάκρυα ευλογημένα να κυλήσω Τα γέλια να κρατήσω, τα άσχημα μονάχα να λησμονήσω και τις…

Στα μακρινά σου.

Ποιος ουρανός σε αγκάλιασε τόσο σφιχτά και δεν σε ξαναείδε ποτέ κανείς; Πως να περνάς άραγε στην αγκαλιά του; Καμιά φορά αναρωτιέμαι αν βρέχεσαι τις βροχερές μέρες. Μας επηρεάζει ότι δε μας αφορά; Ίσως να διαλέγουμε εμείς αν θα μείνουμε κάτω από τα σύννεφα ή αν θα τα προκαλέσουμε. Ξέρεις και η βροχή έχει τη…

Ο παραλήπτης περιμένει.

Κάποια γράμματα γράφτηκαν για να μη διαβαστούν ποτέ, αυτός ήταν ο αρχικός και τελικός σκοπός τους. Γράφτηκαν έχοντας και μη ταυτόχρονα προορισμό. Αποτέλεσαν απλώς μια εξομολόγηση που φοβήθηκες να κάνεις, αλλά τόλμησες να γράψεις. Γιατί δε περιμένεις απάντηση από ένα τσαλακωμένο χαρτί και αυτό σε ανακουφίζει. Σε εκείνο το γράμμα, δυσκολεύεσαι να αναγνωρίσεις τα ίδια…

Η καραντίνα δεν είναι τόσο κακή τελικά, γιατί…

Ρωτήσαμε την ομάδα του Topicap και τους φίλους τους, ώστε να βρούμε μικρούς ή μεγάλους λόγους που μπορούν να κάνουν αυτήν την καραντίνα υποφερτή για τον κάθε έναν από εμάς. Οι καιροί είναι δύσκολοι και η αλληλεγγύη γίνεται το μοναδικό -ίσως- όπλο μας. Παρακάτω, σας δίνουμε τη δική μας θετική οπτική μέσα από τους τέσσερις…

Ζωτικά χρώματα.

Έβαψα το χέρι μου με ροζ χρώμα και άρχισα να ακουμπώ απαλά τον καμβά, μα το χρώμα τελείωσε γρήγορα και ευχήθηκα να διαρκούσε περισσότερο. Συνέχισα με το κόκκινο και επέλεξα να χρησιμοποιήσω το πλατύ πινέλο. Έπρεπε να ήμουν πολύ προσεκτική γιατί πολύ εύκολα θα ξέφευγα από τα όρια που μου είχα θέσει. Έπειτα ήρθε το…

Ηχώ μου.

Παραμιλώ συνεχώς Επαναλαμβάνω τα λόγια μου και εκείνα με ακινητοποιούν Είμαι η ηχώ του εαυτού μου μα δεν καταλαβαίνω τίποτα Όσες φορές και αν ακούγομαι, με τυραννούν οι λέξεις μου που ξαφνικά αναζητούν νόημα και εγώ με κοιτώ τρομαγμένη Όταν μου μιλάς με τον τρόπο μου γελώ με το γέλιο μου, που ηχεί ασταμάτητα και…

Με παρέα τη μοναξιά.

Νιώθεις όμορφα όταν έχεις ανθρώπους γύρω σου που σε παρακινούν και θέλουν να περνούν χρόνο μαζί σου. Νιώθεις σημαντικός. Άλλοτε, όμως, πνίγεσαι και εύχεσαι να μην είχες κανέναν, να ήσουν ήρεμος και να ευχαριστιόσουν την ησυχία σου. Όταν όμως αυτή η ησυχία έρθει, λίγη ώρα μονάχα χρειάζεται για να δεις ότι δεν σου αρέσει. Ξαφνικά…

Έναστρη Νύχτα. | The_Canvas_Project

Starry Night, 1889 | Van Gogh Εχθές το βράδυ με ρώτησες γιατί διάλεξα εσένα. Είμαι τόσο ηλίθια που δεν απάντησα. Δάγκωσα τα χείλη μου και κατέβασες το κεφάλι σου απογοητευμένος. Ένιωσα τόσο άσχημα, ίσως περισσότερο και από εσένα. Δεν μίλησα γιατί στα μάτια μου είσαι ένα έργο τέχνης, ένας πίνακας ζωγραφικής που μπορεί να δυσκολεύομαι…

Να πεθάνω νέα.

Αν πεθάνω νέα, μην κλάψετε φοβούμενοι την δική σας μοίρα, μη με αγαπήσετε ξαφνικά, μη πείτε πως ήμασταν φίλοι Αν πεθάνω νέα, στεναχωρηθείτε που με γνωρίσατε, και όχι που υπήρξα τόσο λίγο Αν πεθάνω νέα, κοιτάξτε τον εαυτό σας στον καθρέφτη και φωνάξτε ''Δεν θέλω να γίνω άλλη μία Μόσχα'' Αν πεθάνω νέα, φέρτε μου…

Όσα δεν έκανες.

Ενός λεπτού σιγή μου είπες μα δε σώπασες Τις λέξεις που αγαπάς να μου λες δεν ξεστόμισες Και πίστεψες πως το χαμόγελό μου μας ευλόγησε Μα έκλαψες και ας μην πόνεσες. Το χώμα που έπλασες δεν πότισες Το νόημα μου έθαψες Έψαξες να βρεις κάτι που δεν γνώρισες Το ''ποίημα'' αυτό ξαναδιάβασες και εν τέλει…

Σε εκείνα.

Σε εκείνες τις σιωπηλές στιγμές Σε εκείνα τα κλεφτά αμοιβαία βλέμματα Σε εκείνα τα συχνά βουρκωμένα μάτια Σε εκείνες τις καρδιές που αγνόησα Σε εκείνες τις θωρακισμένες αγκαλιές Σε εκείνα τα όνειρα που πραγματοποίησα, αλλά και σε εκείνα που δεν ακούμπησα Σε εκείνα τα κρύα χέρια που μ'άρεσε να ζεσταίνω Σε εκείνες τις μυστικές συναντήσεις…

Κάποια Χριστούγεννα. | #This_Is_Christmas

Κάποια Χριστούγεννα άλλαξα και έγινα εγώ. Αν έτσι είμαι. Στόλισα το δέντρο με την μαμά μου και δεν γκρίνιαξα ότι είμαι κουρασμένη. Έβαλα χριστουγεννιάτικα τραγούδια -από εκείνα που της αρέσουν- και μιλήσαμε. Κάποια Χριστούγεννα άλλαξα και έγινα εγώ. Αν έτσι είμαι. Αποφάσισα να δώσω ευκαιρίες και να προσπαθήσω για κάτι που δεν ξέρω αν θα…

Τώρα.

Οι δεκατέσσερις στάσεις έγιναν τρεις. Οι άσχημες μέρες πέρασαν. Θα ξαναέρθουν, το ξέρω. Εκλιπαρώ τον Θεό να αργήσουν. Αλήθεια. Μιλάω με αλήθειες. Θα ήθελα να μιλάω με αλήθειες για να πω την αλήθεια. Λάθος στιγμές διαλέγω για αλήθειες και τα ψέματα δεν θα έπρεπε να βγαίνουν από το στόμα μου κάθε τότε και τώρα. Οι…

Μακάρι (;)

Μακάρι να περιτριγυριζόμουν από χαμόγελα Μακάρι το δικό μου χαμόγελο να είχε την ανταπόκριση που θα ήθελα Μακάρι να μπορούσα να χαρίσω το χαμόγελο μου και ας μη χαμογελούσα ποτέ ξανά Μακάρι να μην ήμουν τόσο δειλή Μακάρι να υπερασπιζόμουν την αδικία Μακάρι να μην κρυβόμουν πίσω από το ρητό "Φωνάζοντας χάνεις το δίκιο σου"…