Η καραντίνα δεν είναι τόσο κακή τελικά, γιατί…

Ρωτήσαμε την ομάδα του Topicap και τους φίλους τους, ώστε να βρούμε μικρούς ή μεγάλους λόγους που μπορούν να κάνουν αυτήν την καραντίνα υποφερτή για τον κάθε έναν από εμάς. Οι καιροί είναι δύσκολοι και η αλληλεγγύη γίνεται το μοναδικό -ίσως- όπλο μας.

Παρακάτω, σας δίνουμε τη δική μας θετική οπτική μέσα από τους τέσσερις τοίχους του σπιτιού μας.

Συνεχίστε την ανάγνωση Η καραντίνα δεν είναι τόσο κακή τελικά, γιατί…

Να με θυμάσαι. | Σαν Σήμερα

Σήμερα, 18 Σεπτεμβρίου, συμπληρώνονται έξι χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Γνωστός για πολλούς, φίλους για άλλους, μα πάνω απ’ όλα άνθρωπος πιστός στις ιδέες και τα πιστεύω του. Συνεχίστε την ανάγνωση Να με θυμάσαι. | Σαν Σήμερα

Yellow Kid|Η ζωή στα γκέτο της Αμερικής.

Σαν Σήμερα, γεννιέται ο «πατέρας του Κίτρινου Παιδιού». Τι σημαίνει, όμως ένα ατίθασο, φαλακρό, ξυπόλητο παιδί με κίτρινη φορεσιά (μάλλον κινέζικης καταγωγής) που μιλούσε την αργκό, τη γλώσσα των γκέτο, στην καρδιά της πείνας στην Αμερική; Συνεχίστε την ανάγνωση Yellow Kid|Η ζωή στα γκέτο της Αμερικής.

Je suis Charlie|Σαν Σήμερα.

Έτος: 2015
Ημέρα: Τετάρτη,
7 Ιανουαρίου
Ώρα: 11:30 π.μ. (τοπική)
Τόπος: Παρίσι, Γαλλία Συνεχίστε την ανάγνωση Je suis Charlie|Σαν Σήμερα.

Γραμμή ζωής | #Topic_Week

Εξαφανίστηκε ψυχής ελπίς.
Πρόκειται για κατάστασην
άκρως εσωτερικήν.

Αποτελεί ζήτημα
ηθικό και
απαραίτητο
προς συνέχισην ζωής. Συνεχίστε την ανάγνωση Γραμμή ζωής | #Topic_Week

Ο κυρ’ Γιάννης της διπλανής πόρτας.

Μεγάλος άνθρωπος
στην ψυχή,
στο μυαλό,
στην καρδιά.
Έβγαινε και περπατούσε
για ώρες,
κι ας μην μπορούσε,
μπορούσε.

Συνεχίστε την ανάγνωση Ο κυρ’ Γιάννης της διπλανής πόρτας.

Τίποτα δεν είναι τυχαίο.

Δεν πιστεύω στην τύχη·
μεγάλη κουβέντα, θα πεις.
Το ξέρω·
Αλλά σκέψου λίγο μαζί μου.

Αν τα καθόριζε όλα εκείνη,
εμείς τι θα κάναμε;

Συνεχίστε την ανάγνωση Τίποτα δεν είναι τυχαίο.

Μια φορά κι έναν καιρό.

Μια φορά και έναν καιρό,
ήταν ένα αγόρι
και ένα κορίτσι.

Το αγόρι έβλεπε πράγματα στο κορίτσι
που εκείνο δεν είχε.
Το κορίτσι έβρισκε λεπτομέρειες στο αγόρι
που εκείνο δεν είχε. Συνεχίστε την ανάγνωση Μια φορά κι έναν καιρό.

Καμία ιδέα.

Καμία ιδέα τι πρόκειται να γράψω.
Καμία ιδέα τι πρόκειται σκεφτώ
για να γράψω.
Καμία ιδέα τι πρέπει να γράψω.

Συνεχίστε την ανάγνωση Καμία ιδέα.

Στα βάθη της θαλάσσης

Η θάλασσα μας περιμένει
να μας ξεναγήσει,
στην ψυχή της.

Όχι στον βυθό της,
όπως λένε. Συνεχίστε την ανάγνωση Στα βάθη της θαλάσσης

Κάνε υπομονή.

Αντέχεις, το ξέρω.
Κάνε λίγη υπομονή·
λίγη ακόμα.
Μόνο λίγη.
Ξέρω ότι μπορείς.
Σφίξε τα δόντια,
αντέχεις.

Συνεχίστε την ανάγνωση Κάνε υπομονή.

Περί ελευθερίας.

Καιρό σε ψάχνω…
Παντού.
Σε ανθρώπους, μουσικές, τόπους,
αγκαλιές, συνθήκες, καταστάσεις.
Δεν τα καταφέρνω, καλή μου.
Δώσε μου έστω ένα,
ένα σημάδι για το που βρίσκεσαι. Συνεχίστε την ανάγνωση Περί ελευθερίας.

Χρόνια πολλά, μαμά!

Ένα συλλογικό κείμενο από την ομάδα μας. Ένα απόσπασμα από τον καθένα μας, για κάθε μία ξεχωριστή μας γυναίκα. Χρόνια πολλά σε όλες τις μαμάδες της γης και του ουρανού. Σας ευχαριστούμε. Συνεχίστε την ανάγνωση Χρόνια πολλά, μαμά!

Οι αχτίδες του ηλιου.

Ήλιος.

Οι αχτίδες του λάμπουν
ανάλογα με την ώρα.
Ή ανάλογα με τη διάθεση.
Λάμπει,
όταν εκείνος θέλει.
Δεν είναι όλες οι ωρες ίδιες.

Συνεχίστε την ανάγνωση Οι αχτίδες του ηλιου.

Μια φωτογραφία…

Το βλέμμα βυθισμένο
στο προπατορικό αμάρτημα:
τον απαγορευμένο καρπό
της προσδοκίας γεύεται.
Φαίνετ’ απ’ τη ζωή μου
πέρασε πίστη κάποτε.

– Κική Δημουλά, «Φωτογραφία 1948»

Ένα κλικ, ένα άγγιγμα.
Όποια συσκευή, όποιος τρόπος. Συνεχίστε την ανάγνωση Μια φωτογραφία…

Εκείνο το κορίτσι.

Εκείνο το κορίτσι,
που δεν μένει στιγμή μόνη της,
πάντα περιτριγυρίζεται από κόσμο.
Αν τη ρωτήσεις, όμως,
της έχει λείψει ο εαυτός της. Συνεχίστε την ανάγνωση Εκείνο το κορίτσι.