Η καραντίνα δεν είναι τόσο κακή τελικά, γιατί…

Ρωτήσαμε την ομάδα του Topicap και τους φίλους τους, ώστε να βρούμε μικρούς ή μεγάλους λόγους που μπορούν να κάνουν αυτήν την καραντίνα υποφερτή για τον κάθε έναν από εμάς. Οι καιροί είναι δύσκολοι και η αλληλεγγύη γίνεται το μοναδικό -ίσως- όπλο μας. Παρακάτω, σας δίνουμε τη δική μας θετική οπτική μέσα από τους τέσσερις…

Να με θυμάσαι. | Σαν Σήμερα

Σήμερα, 18 Σεπτεμβρίου, συμπληρώνονται έξι χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Γνωστός για πολλούς, φίλους για άλλους, μα πάνω απ' όλα άνθρωπος πιστός στις ιδέες και τα πιστεύω του. Τη σημερινή επέτειο προανήγγειλε ένα τετραήμερο αφιερωμένο στον Killah P, το οποίο έκλεισε χθες με μια συναυλία στα μέρη του Παύλου με καλλιτέχνες να τραγουδούν…

Yellow Kid|Η ζωή στα γκέτο της Αμερικής.

Σαν Σήμερα, γεννιέται ο «πατέρας του Κίτρινου Παιδιού». Τι σημαίνει, όμως ένα ατίθασο, φαλακρό, ξυπόλητο παιδί με κίτρινη φορεσιά (μάλλον κινέζικης καταγωγής) που μιλούσε την αργκό, τη γλώσσα των γκέτο, στην καρδιά της πείνας στην Αμερική; Το -κατά κόσμον- Yellow Kid αντιπροσωπεύει μια ολόκληρη γενιά μεταναστών. Μιλάμε για μία επανάσταση στον κόσμο των κόμικς, την…

Je suis Charlie|Σαν Σήμερα.

Έτος: 2015 Ημέρα: Τετάρτη, 7 Ιανουαρίου Ώρα: 11:30 π.μ. (τοπική) Τόπος: Παρίσι, Γαλλία Όλα αυτά αφορούν την - όχι όσο θα έπρεπε - πολυσυζητημένη επίθεση στα γραφεία του σατιρικού περιοδικού Charlie Hebdo. Η αφορμή ήταν τα «προβοκατόρικα» και προσβλητικά σκίτσα του Μωάμεθ, το 2006, αλλά και κριτικά σκίτσα απέναντι στην Ισλαμική κυβέρνηση, το 2011. Με…

Γραμμή ζωής | #Topic_Week

Εξαφανίστηκε ψυχής ελπίς. Πρόκειται για κατάστασην άκρως εσωτερικήν. Αποτελεί ζήτημα ηθικό και απαραίτητο προς συνέχισην ζωής. Μπορείτε να βοηθήσετε; Η ανθρώπινη οντότητα βρίσκεται σε κίνδυνο. Παρακαλώ, καλέστε στη γραμμή ζωής ή (προβείτε) στην άμεση δράση. ℤiggy Photography credits: Kerasia           ©Ziggy, Topicαπ 23/12/18

Ο κυρ’ Γιάννης της διπλανής πόρτας.

Μεγάλος άνθρωπος στην ψυχή, στο μυαλό, στην καρδιά. Έβγαινε και περπατούσε για ώρες, κι ας μην μπορούσε, μπορούσε. Το μόνο κουράγιο, να περπατάει. Δεν του άρεσε μέσα, δεν άντεχε. «Αν δεν περπατήσω μια μέρα, θα πεθάνω την ίδια στιγμή», έλεγε. Κάποια μέρα, δεν μπόρεσε να περπατήσει. Δεν το άντεξε. Βγήκε στο μπαλκόνι και πέταξε, για…

Απογοήτευση.

Αυτό το «γιατί;» που σε τρώει και ψάχνεις και αναρωτιέσαι. Ψάχνεις μανιωδώς,μπας και βρεις λόγο, απάντηση, διέξοδο. Γιατί; γιατί όχι; Γιατί έτσι. Ξεκόλλα, άφησέ το. Δεν θα βγει. Δεν υπάρχει λόγος. Δεν αξίζει, αν θες. Το ξέρεις. Αν άξιζε, δεν θα ρωτούσες. Ξεκόλλα, προχώρα. Με ή χωρίς. Γιατί έτσι. ℤiggy Photography credits: Mary Zacharaki https://www.youtube.com/watch?v=pvjddUyg3_Y…

Σήμερα.

Η μόνη μέρα που υπάρχει. Η μόνη ώρα, η μοναδική στιγμή, η μοναδική σωστή στιγμή και ώρα. Η μόνη λέξη που συνδέεται με το τώρα όσο καμία άλλη. Η μοναδική χρονική στιγμή που δεν σχετίζεται με τον χρόνο. Σήμερα ξεκινάει, σήμερα τελειώνει. Σαν να μην υπάρχει αύριο. Δεν υπάρχει αύριο. Το χθες δεν σε ενδιαφέρει.…

Τίποτα δεν είναι τυχαίο.

Δεν πιστεύω στην τύχη· μεγάλη κουβέντα, θα πεις. Το ξέρω· Αλλά σκέψου λίγο μαζί μου. Αν τα καθόριζε όλα εκείνη, εμείς τι θα κάναμε; Αν ήταν εκείνη υπεύθυνη για ό,τι συμβαίνει, εμείς για τι να σκεφτόμαστε; Υπαρξιακά ζητήματα; Έχω ανάγκη να μην την έχω ανάγκη. Να μην βασίζομαι πάνω της. Να μην την υπολογίζω. Δεν…

Στο άγχος…

Δεν έχω χρόνο, δεν μου έχει μείνει. Χρειάζομαι κι άλλο χρόνο. Σε παρακαλώ! Κάνε να μεγαλώσει η μέρα! Δε θα προλάβω, το ξέρω… Δεν έχω χρόνο, σου λέω! Κάτι θα αφήσω. Κάτι θα μείνει πίσω. Δεν αντέχω, σου λέω! Κάνε τη μέρα να μεγαλώσει! Δε μ’ ακούς; Όχι, εντάξει. Θα προλάβω, Θα προλάβω. Γιατί αν…

Ματαιότις

Και στην τελική, τι; Τι μένει; Ή μάλλον, όχι. Τι υπάρχει, για να έρθει και μετά να μείνει; Με ποιο ποίημα περιγράφεις αυτό που ψάχνεις να βρεις; Αυτό που νομίζεις πως χάνεται· Με ποιες λέξεις θα μάθεις πώς είναι να μένει κάτι; Να μην φεύγει μακριά· Να μην είναι εφήμερο· Όσο θα το αφήνεις να…

Μια φορά κι έναν καιρό.

Μια φορά και έναν καιρό, ήταν ένα αγόρι και ένα κορίτσι. Το αγόρι έβλεπε πράγματα στο κορίτσι που εκείνο δεν είχε. Το κορίτσι έβρισκε λεπτομέρειες στο αγόρι που εκείνο δεν είχε. Το αγόρι θαύμαζε το κορίτσι. Το κορίτσι θαύμαζε το αγόρι. Το αγόρι άρχισε να αγαπάει το κορίτσι. Το κορίτσι ερωτεύτηκε το αγόρι. Το αγόρι…

Αναθεώρησε.

Αναθεώρησε· για την αγενή ταμία στο σούπερ-μάρκετ που σήμερα σου χαμογέλασε. Αναθεώρησε· για τον σπαστικό της παρέας που τελικά έχει πλάκα. Αναθεώρησε· για την γρουσούζα θεία που σε ξεμάτιασε. Αναθεώρησε· για το απαίσιο είδος μουσικής που χορεύεις κρυφά. Αναθεώρησε· για τον μαύρο στο λεωφορείο που έτυχε να είναι συμφοιτητής σου. Αναθεώρησε· για την υπερβολική μαμά,…

Μακάρι.

Μακάρι να ήταν αλλιώς. Μακάρι να μπορούσα. Μακάρι να τα είχα όλα. Μακάρι να ήμουν αλλιώς. Μακάρι να ήταν εύκολο. Μακάρι να μην έπρεπε. Μακάρι να υπήρχε τρόπος. Μακάρι να μην χανόταν τίποτα. Μακάρι να ήταν όλα όμορφα. Μακάρι... Μακάρι να σταματούσα να εύχομαι και να άρχιζα να πράττω λιγάκι. Μακάρι... Ziggy Photo by: Despina…

Πάτος-Κορυφή: 1-1

Τόσο βαθιά, όσο τίποτα και κανείς δε φτάνει. Τόσο χαμηλά, όσο κανείς ποτέ δε φαντάζεται. Τόσο σκληρά, όσο ποτέ κανείς δεν άντεξε. Τόσο πολύ, όσο κανείς ποτέ δεν πόνεσε. Αλλά... Τόσο μακριά, όσο κανείς ποτέ δεν πέταξε. Τόσο ψηλά, όσο κανείς ποτέ δεν πίστεψε. Τόσο όμορφα, όσο κανείς ποτέ δε γνώρισε. Τόσο εύκολα, όσο ποτέ…

Αλυσιδωτή Αντίδραση.

Φωτιά. Ξέσπασμα. Σπίθα. Φλόγα. Πρόκληση. Άνεμος. Δέντρο. Δάσος. Σπίτια. Άνθρωποι. Ζώα. Νερό. Δύναμη. Καπνός. Στάχτη. Δάκρυα. Απώλεια. Θάνατος. Σκότος. Πόλεμος. Αλληλεγγύη. Ένωση. Αγκαλιά. Ζωή. Κρίμα... ~ℤiggy~ Photo by: Mary Jane         ©Ziggy, Topicαπ 29/7/18

Η χαρά της ζωής.

Βάλε μπρος την ψυχή. Μην κοιτάξεις πίσω. Πάρε μια βαθιά ανάσα, όσο πιο βαθιά μπορείς. Πίστεψε το. Υπάρχει μέσα σου. Το ξέρεις! Βάλε μπρος τη ζωή. Στηρίξου πάνω σου. Θα τη βρεις. Είναι μέσα σου. Είναι εκεί για σένα. Μην την εγκαταλείπεις. Είναι εκεί για σένα. Η χαρά σου. ~Ziggy~ Photo by: Mary Jane https://youtu.be/kE186w91YVU…

Καμία ιδέα.

Καμία ιδέα τι πρόκειται να γράψω. Καμία ιδέα τι πρόκειται σκεφτώ για να γράψω. Καμία ιδέα τι πρέπει να γράψω. Τι κάνεις όταν δεν έχεις καμία ιδέα; Τι γράφεις όταν δεν έχεις καμία ιδέα; Τι σκέφτεσαι όταν δεν έχεις καμία ιδέα; Τίποτα; Έλα όχι, δε γίνεται. Αποκλείεται, σου λέω. Θα το κάνω· κι ας μην…

Η λέξη «μιζέρια»

Μιζέρια. Ακόμα και η λέξη ακούγεται και γράφεται μίζερα. Τι σημαίνει μιζέρια; Τι περιμένεις ότι θα περιγράφει; Καθόλου μυστηριώδες συναίσθημα, καθόλου έντονο. Ούτε απαραίτητα θετικό, ούτε απαραίτητα αρνητικό. Σχεδον αδιάφορο, σχεδόν ανύπαρκτο. Καμία διάθεση προς κανένα ενδιαφέρον. Κανένα ενδιαφέρον προς καμία ενέργεια. Μη μιζεριάζεις, είναι κρίμα. Δεν ταιριάζει σε μια ψυχή η μιζέρια, καλοί μου.…

Στα βάθη της θαλάσσης

Η θάλασσα μας περιμένει να μας ξεναγήσει, στην ψυχή της. Όχι στον βυθό της, όπως λένε. "Έχω ψυχή!", φωνάζει. "Μη με υποτιμάτε", παραπονιέται. Όπως όλες οι ψυχές, κρύβει σκότος, μυστηριώδες σκότος. "Κρύβω και φως!", διαμαρτύρεται. "Αγάπησέ με, και δεν θα σου δώσω ποτέ το σκοτάδι μου." Μια αγκαλιά θέλει να προσφέρει με όση αγάπη έχει…

Πάνω απ’όλα εκείνη…

Να σε προσέχεις. Τίποτα σημαντικότερο από εκείνη. Αν σε εγκαταλείψεις, θα σε εγκαταλείψει κι εκείνη. Και τότε έρχεται ο φόβος, ο αληθινός φόβος. Να σε προσέχεις. Τίποτα πολυτιμότερο από εσένα. Εκείνη· μόνο πέντε γράμματα, σχεδόν όλα φωνήεντα. Γιατί; Γιατί αν σε εγκαταλείψει θα θες να φωνάξεις και δεν θα μπορείς. Να σε προσέχεις. Δεν θέλει…

Κάνε υπομονή.

Αντέχεις, το ξέρω. Κάνε λίγη υπομονή· λίγη ακόμα. Μόνο λίγη. Ξέρω ότι μπορείς. Σφίξε τα δόντια, αντέχεις. Κλάψε, ξέσπασε· όμως μην τα παρατήσεις. Κάνε υπομονή! Σε παρακαλώ, άντεξε λίγο ακόμα. Πονάει, αλλά μπορείς! Το ξέρω ότι μπορείς. Το έχεις κάνει. Έχεις αντέξει, πολύ· πολλά. Λίγο ακόμα, σε παρακαλώ! Κάνε λίγη υπομονή, μην τα γκρεμίσεις όλα.…

Περί ελευθερίας.

Καιρό σε ψάχνω... Παντού. Σε ανθρώπους, μουσικές, τόπους, αγκαλιές, συνθήκες, καταστάσεις. Δεν τα καταφέρνω, καλή μου. Δώσε μου έστω ένα, ένα σημάδι για το που βρίσκεσαι. Θα συνεχίσω να σε ψάχνω, σαν να είσαι η τελευταία μου ελπίδα για να ζήσω. Δεν θα σε εγκαταλείψω, γλυκό μου κορίτσι. Να το ξέρεις, δεν θα σε αφήσω.…

Χρόνια πολλά, μαμά!

Ένα συλλογικό κείμενο από την ομάδα μας. Ένα απόσπασμα από τον καθένα μας, για κάθε μία ξεχωριστή μας γυναίκα. Χρόνια πολλά σε όλες τις μαμάδες της γης και του ουρανού. Σας ευχαριστούμε. «Υπάρχει μια γυναίκα που θα συναντήσουμε, θα γνωρίσουμε και θα αγαπήσουμε όλοι οι άνθρωποι στη ζωή μας! Είναι εκείνη που θα σε αγκαλιάσει…

Οι αχτίδες του ηλιου.

Ήλιος. Οι αχτίδες του λάμπουν ανάλογα με την ώρα. Ή ανάλογα με τη διάθεση. Λάμπει, όταν εκείνος θέλει. Δεν είναι όλες οι ωρες ίδιες. Είναι εκεί· είτε κρυμμένος στα σύννεφα, είτε μοναχός του σε ολοκληρο καταγάλανο ουρανό. Άλλοτε εξαφανίζεται, για μερικά λεπτά, ώρες, ίσως και μέρες. Δεν μπορείς να τον περιγράψεις· πόσο μάλλον να τον…

Πες μια καλημέρα!

Πες το. Μην το τσιγκουνεύεσαι. Με, ή χωρίς χαμόγελο. Πες το! Μια λέξη είναι. Πόσο σάλιο να ξοδέψεις για μια λέξη; Πόσο δύσκολο να γίνεις άνθρωπος αγαπητός; Πες μια Καλημέρα. Στον κύριο που θα κάτσει δίπλα σου στο αστικό. Στον φίλο που έχεις καιρό να δεις. Σε κάποιον που δεν συμπαθείς. Στον ίδιο σου τον…

Οικογένεια είναι…

Οικογένεια. Μια λέξη, ένας θεσμός, μια ιδέα, μια αγκαλιά. Εκατομμύρια συναισθήματα, όμορφα - ή και όχι. Ένας άνθρωπος, ή και παραπάνω. Ένας συγκεκριμένος χώρος, ή και ένα απροσδιόριστο τοπίο. Ένα χάδι, ένα βλέμμα, ένα χαμόγελο, μια γεύση, μια μυρωδιά, μια συγκίνηση. Δυο μόνο συλλαβές. Όχι δεσμοί αίματος και βλακείες. Δεσμοί ψυχής· αυτοί μετράνε. Οικογένεια είναι…

Μια φωτογραφία…

Το βλέμμα βυθισμένο στο προπατορικό αμάρτημα: τον απαγορευμένο καρπό της προσδοκίας γεύεται. Φαίνετ’ απ’ τη ζωή μου πέρασε πίστη κάποτε. - Κική Δημουλά, «Φωτογραφία 1948» Ένα κλικ, ένα άγγιγμα. Όποια συσκευή, όποιος τρόπος. Μια φωτογραφία δεν είναι μόνο μια εικόνα. Όχι, δεν αποτυπώνει αυτό που βλέπει το ανθρώπινο μάτι. Αποτυπώνει, όμως, έναν μικρόκοσμο όμοιο με…

Εκείνο το κορίτσι.

Εκείνο το κορίτσι, που δεν μένει στιγμή μόνη της, πάντα περιτριγυρίζεται από κόσμο. Αν τη ρωτήσεις, όμως, της έχει λείψει ο εαυτός της. Εκείνο το κορίτσι δεν βγαίνει κάθε μέρα βόλτες.                    Kάθεται σπίτι, με παράπονο βαρεμάρας. Προτιμά να κάνει πράγματα για εκείνη και τους δικούς της…

Παιδική Χαρά

Αυτή η μία, που θυμάσαι· Έχεις πάει σε τόσες, θυμάσαι μόνο μια. Αυτή εκεί, με την τραμπάλα. Όχι οποιαδήποτε. Είχες πέσει από εκείνη την τραμπάλα. Έτρεχες στα χώματα, χειμώνα-καλοκαίρι, πρωί-βράδυ. Τους παρακαλούσες να σε πάνε και σου έλεγαν «όχι κάθε μέρα». Έβαζες τα κλάματα, τα αληθινά· και τελικά, σε πήγαιναν κάθε μέρα. Ακόμα κι όταν…