Η διαχωριστική μας γραμμή.

Αυτή τη διαχωριστική γραμμή όμως, που δεν φαίνεται να μπορείς να παραβιάσεις ποτέ και για κανένα λόγο, εγώ δε την αντέχω.

Ξέρεις ποια γραμμή λέω… Αυτή που χωρίζει τα πρέπει από τα θέλω, το λευκό από το μαύρο, τη θέση από την κόντρα, τα χρώματα από τη μουσική, την ζωή από τον θάνατο, το τώρα από το αργότερα και το πριν απ’ το ποτέ, την εικόνα από τον ήχο. Εμένα από εσένα.

Γραμμή ολόισια, κραυγαλέα. Δεν την αγνοεί εύκολα κάνεις, αυτό το παραδέχομαι. Ήρθα, φαίνεται, από το εργοστάσιο με αυτό το κουσούρι- όχι μόνο να την αγνοώ αλλά και να με ενοχλείτε εσείς που της δίνετε τόση σημασία.

Αυτή η ρημάδα η διαχωριστική γραμμή. Και όλα τα σχετικά μ’ αυτή πράγματα, που σε κάνουν να μην δίνεις τα χαμόγελά σου και τόσο εύκολα στα όσα βρίσκονται στην απέναντι μεριά. Να την εξαφανίσω θα ήθελα. Να τα ανακατεψω όλα μεταξύ τους, να δεις πως δεν θα ανατιναχτεί το σύμπαν αν για μερικές στιγμές βρεθεί το μαύρο με το λευκό και αν το τώρα το πότε το πριν και το αργότερα ενωθούν. Πως δεν θα συμβεί τίποτα κακό αν καθίσεις μαζί μου απόψε το βράδυ να πιούμε μπύρες στην πλατεία. Εγώ κι εσύ. Να ενώσουμε το μαύρο μου με το λευκό σου, τις εικόνες σου με τη μουσική μου, την θέση σου με την κόντρα μου.

Αλλά τι λέω… Φαίνεται πάλι άφησα τον εαυτό μου να ξεφύγει, αφού ξέρω πως δεν γίνεται αυτό. Όχι όσο η διαχωριστική γραμμή υπάρχει και καθοδηγεί κάθε επιλογή σου.


₦ΙΚΗΤΑ

Photography credits: Kerasia Mp


 

 

 

 

 

 

©Νικήτα, Topicαπ 19/4/19
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s