Ίσως τον έχεις ακουστά ως ‘’ασυμβίβαστο’’ ή ως ‘’πρίγκιπα της ροκ’’, κάποιοι τον αποκαλούσαν ακόμη ως ‘’το εργατόπαιδο με τα μπλουζ’’, όλοι οι χαρακτηρισμοί αυτοί όμως αναφέρονται στον ίδιο άνθρωπο, στην ίδια εμβληματική μορφή της ροκ μουσικής, στον Παύλο Σιδηρόπουλο.
Σαν χθες, 6 Δεκέμβρη, του 1990 ο Παύλος βρέθηκε νεκρός στο σπίτι φίλης στον Νέο Κόσμο, από υπερβολική δόση ηρωίνης. Ήταν αυτοκτονία, είναι πλέον γνωστό. Γιατί; Γιατί ο Παύλος δεν άντεξε. Έζησε 42 χρόνια σε ένα κόσμο που δε του ταίριαξε ποτέ. Πάλευε και αγωνιζόταν καθημερινά μέσω του ροκ εν ρολ για τα ιδανικά και τα πιστεύω του. Ήταν άλλο ένα παιδί που δε μπορούσε να δεχτεί την αδικία και την κρατική αυθαιρεσία, ήταν άλλο ένα παιδί που ονειρευόταν ένα κόσμο διαφορετικό. Μόλις συνειδητοποίησε ότι δε μπορούσε να τον αλλάξει, προσπαθούσε απλώς να ξεφύγει από αυτόν, με τον όποιο τρόπο…

Το story του είναι γνωστό και αν ανατρέξει κάνεις για πληροφορίες στο google μπορεί να βρει αναλυτικά τόσο τη ζωή του όσο και την πορεία της μουσικής του καριέρας. Δεν θέλω να κουράζω με γνωστά facts και σημεία της ζωής του «πρίγκιπα’» που έχουν χιλιογραφτεί. Θέλω μονάχα να τιμήσω και εγώ τη μνήμη του με μία playlist από τα τραγούδια του που αγάπησα περισσότερο.

Προσδεθείτε,
θα ταρακουνηθείτε ελαφρώς,
γιατί είναι ροκ
και η ροκ αυτό είχε πάντοτε σαν σκοπό,
να σε ταρακουνήσει.

 

«Στον μπάτσο βλέπεις πέρασε μονάχα η κοροιδία
να έχει την ψευδαίσθηση πως είναι και εξουσία.’»

 

‘’Όταν θ’ αγαπήσεις το γέλιο σου και την αναπνοή σου
και δεις πως έχεις κάτι να μας πεις
Στο πλάι σου ο άνθρωπος που διάλεξες βιτρίνα στη ζωή σου,
τριάκοντα αργύρια αντίτιμο σιωπής.’’

 

 

‘’ Βλέπεις οι δυο μας μόνοι δε νιώσαμε ποτέ
Τώρα πες μου ποιον, πες μου ποιον θα ‘χεις να τα λες’’

 

‘’Και όταν θα `ρθουν οι καιροί
που θα `χει σβήσει το κερί στην καταιγίδα
Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα.’’

 

Υ.Γ. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Παύλο για τη μουσική κληρονομιά που άφησε πίσω του αλλά και στην θρυλική τριάδα γνωστή και ως ‘’οι ποιητές των Εξαρχείων’’. Παύλο, Κατερίνα και Νικόλα είστε εδώ, ζωντανοί μέσα από την τέχνη σας για να μας θυμίζετε ότι πρέπει να παλεύουμε για κάτι και ότι υπάρχει ελπίδα…


Ӎαρίζα


 

 

 

 

 

 

 

 

 

©Μαρίζα, Topicap 7/12/19

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: