Το τέλος είναι μαγεία.

Ζω για πράγματα που δε γράφονται, που δεν υπάρχουν λέξεις για να περιγραφούν.
Τα μυρίζεις, τα νιώθεις σαν πεταλούδες ή σαν σουβλιές.
Όχι, δεν λέγονται όλα «απλά έρωτας» και «λογική αγάπη».
Ξυπνάς και έχεις ανάγκη κάτι. Ούτε άνθρωπο, ούτε αντικείμενο.
Ένα συναίσθημα ίσως,
Ωχ συγγνώμη, ταράχτηκες με αυτήν τη λέξη; Σωστά, οι δυνατοί δεν έχουν «συναισθήματα». Χρησιμοποιούν αυτά των άλλων προς συμφέρον τους.
Αυτά μου λες και πιστεύω ότι έχεις χιούμορ.
Σε θέλω, όμως εσύ δε θέλεις να με θες. Κατάλαβες;
Να κάνουμε ξεπέτες μέχρι να μεγαλώσεις αρκετά για να καταλάβεις ότι δεν αλλάζει το μέσα σου, παρά μόνο αυτό που βλέπεις στον καθρέφτη.
Και στα 50 σου θα τρέχεις τρελαμένος για βοήθεια, επειδή στα 20 ήσουν δυνατός.
Το πρόβλημα είναι ότι εγώ θα σε περιμένω τότε ακόμα, στο μέρος που ξέρεις.
Μέχρι να δεχτείς την αδυναμία σου.
Γιατί μάλλον εγώ στην προκάλεσα.


EL

Φωτογραφία της ίδιας


 

 

 

 

©EL, Topicap 16/3/20

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s