Νεφέλωμα λιμνοθάλασσας. | Topic-U

Ξέρεις τι σημαίνει «νεφέλωμα λιμνοθάλασσας»; Δεν το παίζω έξυπνη -κι εγώ πρόσφατα το έμαθα ή για την ακρίβεια πρόσφατα το συνειδητοποίησα. Είναι μια περιοχή του γαλαξία μας που πραγματοποιείται μαζική αστρογένεση, δηλαδή δημιουργούνται παρά πολλά αστέρια. Τι είναι αστέρια; Κάθε αστέρας είναι ένα λαμπερό αέριο ουράνιο σώμα. Και αφού είναι αέρια σώματα, εμείς γιατί προσπαθούσαμε να τους δώσουμε σάρκα και οστά όταν τα ζωγραφίζαμε μικροί;

Ίσως επειδή τότε κολυμπούσαμε μέσα στο δικό μας νεφέλωμα λιμνοθάλασσας. Προσπαθούσαμε να κάνουμε το αδύνατο δυνατό. Αδιαφορούσαμε ή ακόμη δεν σκεφτόμασταν καν την ύπαρξη εμποδίων. Δημιουργούσαμε όνειρα και φτιάχναμε τον δικό μας πλανητικό σύστημα. Η παιδικότητα ήταν ο ήλιος του.

Κάθε ελπίδα και ένα αστέρι.
Κάθε σκαντάλια και ένας μετεωρίτης.
Κάθε όνειρο και ένας πλανήτης.
Κάθε νέα εμπειρία και ένας εξωπλανήτης.
Κάθε νέο πλανητικό σύστημα και ένας νέος φίλος με δικούς του ονειροπλανήτες και δικό του ήλιο .
Και θυμάσαι εκείνη τη φορά που ένα πρωτόγνωρο αλλά τόσο ιδιαίτερο ουράνιο σώμα συντάραξε το σύμπαν σου; Ήταν ο πρώτος σου έρωτας.

Και μετά τι;

Μετά μεγαλώνεις. Όμως εσύ και το πλανητικό σου σύστημα είστε αντιστρόφως ανάλογα μεγέθη. Μεγαλώνεις και αυτό μικραίνει. Και όταν ενηλικιωθείς και προσπαθήσεις να εναρμονιστείς με ξένα πιο μεγαλεπήβολα συστήματα, εγκαταλείπεις -ή μάλλον ξεχνάς- το δικό σου σύστημα. Τότε καθετί που είχες δημιουργήσει σταδιακά αρχίζει να ξεθωριάζει, σαν τις ζωγραφιές σου που ξέμειναν στη βροχή, σαν τα κάστρα που έχτιζες στην άμμο και σου τα κατέστρεφε το κύμα.

Μερικά όνειρα -συγγνώμη… πλανήτες εννοούσα- εξαιτίας της βαρυτικής σου κατάρρευσης γίνονται αστέρες νετρονίων, συρρικνώνονται και περιστρέφονται παρά πολύ γρήγορα. Και είναι αυτή η ιλιγγιώδης ταχύτητα που σε κάνει κάθε βράδυ να περιστρέφεσαι στο  «μεγάλο» σου κρεβάτι. Είναι η ταχύτητα των αδιόρατων τύψεων που όμως εσύ δεν μπορείς να ανιχνεύσεις, γιατί ζεις αλλού πλέον. Σε ένα άλλο σύστημα. Άρχισαν να σε κυνηγούν από τότε που αυτοθυσιάστηκες, που επέτρεψες στη μαύρη τρύπα της ενηλικίωσης να ρουφήξει κάθε σωματίδιο φαντασίας που καμπύλωνε το χωροχρονικό συνεχές του ανέμελου μυαλού σου.

Άλλα όνειρα γίνονται ερυθροί γίγαντες. Φαίνεται ότι αυτές οι φιλοδοξίες σου ταίριαζαν στο νέο σου κόσμο, μόνο που ήταν στην υπεραπλουστευμένη εκδοχή τους. Σου άρεσε να πετάς, τότε πρέπει να γίνεις πιλότος. Σου άρεσε να ζωγραφίζεις, τότε πρέπει να γίνεις αρχιτέκτονας. Σου αρέσει η μαγειρική τότε πρέπει να γίνεις σου σεφ με τρία αστέρια Μισελέν. Και εσύ τόλμησες και άπλωσες το χέρι σου σε αυτούς τους πλανήτες και τους μεγέθυνες με τον μεγεθυντικό φακό της απληστίας, δώρο της προσεδάφισής σου στον κόσμο των μεγάλων.

Αυτή η αντιύλη που σε κυρίευσε με το που έσβησες τα 18 κεριά, αυτός ο κομήτης του ορθολογισμού έχει καταστρέψει πλανητικά συστήματα και πλανητικά συστήματα. Και είναι σκληρό.

Ακόμη πιο σκληρό όμως είναι να συναντήσει κάνεις έναν μεταβλητό αστέρα που το μέγεθος του δεν μένει σταθερό, αλλά μεταβάλλεται με την πάροδο του χρόνου. Όταν μετά από χρόνια επιστρέψεις στο πατρικό σου και ψαχουλεύοντας ανακαλύψεις ημερολόγια, ένα ξεχασμένο άλμπουμ, ζωγραφιές… τότε το μέγεθος του αυξάνεται. Κι εσύ γίνεσαι πάλι μικρός. Όμως όταν χτυπήσει το τηλέφωνο γίνεσαι πάλι μεγάλος και ο αστέρας σου γίνεται πάλι μικρός.

Αν είσαι τυχερός κάποια στιγμή ακόμη και σε τούτο τον κόσμο που σου επέβαλαν να εξελιχθείς μπορεί να συναντήσεις έναν διάττοντα αστέρα, ένα φωτεινό σημείο σαν αστέρας που εμφανίζεται ξαφνικά από το πουθενά στο νυχτερινό ουρανό και που κινείται με ταχύτητα ανιχνεύσιμη με το γυμνό μάτι. Ενστικτωδώς επιστρέφεις σε εκείνες τις νύχτες που καθόσουν με τα παιδιά στην ταράτσα και κλείνοντας τα μάτια ευχόσουν σε αυτό το πεφταστέρι. Και τότε μέσα σου συντελείται ένα νέο big bang. Ανοίγεις τα μάτια και ψάχνεις το πεφταστέρι. Δεν το βλέπεις, γιατί αυτό μεταμορφώθηκε στον νέο σου ήλιο. Και τότε είναι που συνειδητοποιείς πως κάτι πήγαινε στραβά τόσον καιρό, πως κάτι είχε χαθεί. Φυσικά δεν μπορείς να το ανακτήσεις. Μπορείς όμως να το ξανακτίσεις. Αρκεί να το πιστέψεις. Αρκεί να απαρνηθείς. Αρκεί να αρχίσεις να ονειρεύεσαι με τη δική σου αστερόσκονη και όχι με η δική τους. Μπορείς;

Ε, εσύ! Εσύ που διαβάζεις αυτό το κείμενο, το βράδυ βγες στο μπαλκόνι και κοίτα στον ουρανό. Ίσως να νιώσεις κάτι, κάτι που είχες καιρό να νιώσεις. Και αν δεις ένα πεφταστέρι, μη διστάσεις. Κλείσε τα μάτια και ευχήσου. Kαι ίσως μετά από πολλά χρόνια, θελήσεις να ξανακολυμπήσεις σε ένα νέο και ολότελα δικό σου νεφέλωμα λιμνοθάλασσας.

Τι λες; Θα το δοκιμάσεις;


Νεφέλη

Photography credits: Λούνα


 

 

 

 

 

 

 

©Topic-U, Topicap 24/4/20

One thought on “Νεφέλωμα λιμνοθάλασσας. | Topic-U”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s