Ναι, το παραδέχομαι, συχνά αναρωτιέμαι τι είναι η αγάπη, αν όντως υπάρχει ή αν την εφηύραμε εμείς οι άνθρωποι σαν λέξη όπως την κάθε θρησκεία.
Προσπαθώ να καταλάβω αν τη βλέπω, αν την αγνοώ, ή αν είναι απλά ανύπαρκτη.
Διώχνω συχνά άτομα από τη ζωή μου.
Οι παλαιότεροί μου φίλοι με κοροϊδεύουν γι’ αυτό.

Και τότε την είδα.
Άνθρωποι που δέχτηκαν όποια μαλακία κι αν τους είπα.
Άνθρωποι που το είδαν να έρχεται και έκατσαν, σε όλο το ταξίδι του παραλογισμού και ενδεχομένως του έρωτα. Γιατί ο έρωτας είναι λογική, όχι παραλογισμός. Απλά τα συμπτώματά του είναι καταστροφικά για μερικούς. Ή απλά «λάθος» κοινωνικά.
Το θέμα είναι ότι με δέχτηκαν, δέχτηκαν να με βλέπουν εθισμένη, πιωμένη, στεναχωρημένη, άπραγη, άνιωθη.
Προφανώς έφτασε η μέρα που τους ευχαριστώ, γιατί έδωσα τόπο στον κόπο τους και τώρα προσπαθώ πίσω.
Όσο με δέχτηκαν αυτοί, τόσο δέχτηκα κι εγώ στο τέλος αυτό που έγινα.
Και προφανώς ζήτησα βοήθεια να το φτιάξω.
Αν αρνηθείς το είναι σου, θα το χάσεις. Και άμα το χάσεις εσύ, θα το χάσει και όποιος σε αγαπά. Πρέπει να το προλάβεις γιατί ένας ένας θα φεύγει και μπορεί αργότερα να είναι αργά να το φτιάξεις. Δε γυρνάνε όλοι, αλλά δε σημαίνει ότι δεν αγαπούν.

Οπότε ναι, υπάρχει αγάπη, παιδιά, αρκεί να τη δούμε όλοι. Πείτε ένα «σ’ αγαπώ» εκεί που δεν είπατε όλον αυτόν τον καιρό σε κάποιους, όπως εγώ.


Artwork credis: Maria Karatza


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: