Φαίνεται πως μπήκε ξανά η άνοιξη στην πόλη. Οι πρώτες μυρωδιές των λουλουδιών, η μέρα που μεγάλωσε και πια νυχτώνει αργά, ο ήλιος…

Και φέτος αν και όλα είναι τόσο διαφορετικά, χαιρόμαστε τις μέρες μας. Δύσκολο, μα όχι ακατόρθωτο. Μια βόλτα στη γειτονιά αλλάζει καμία φορά τη διάθεση όλης της μέρας! Ένας καφές, χαμόγελα αγαπημένων ανθρώπων, γέλια και μουσικές είναι ίσως το καλύτερο ξεκίνημα της μέρας.

Βγαίνοντας στο μπαλκόνι βλέπω εικόνες που στα μάτια μου φαίνονται ομορφότερες πια. Ακόμα κι εκεί που κάποτε θα θύμωνα, χαμογελάω. Θέλω τόσο να περπατήσω στη φύση μα και το τσιμέντο της πόλης στα μάτια μου αποκτά άλλη μορφή!

Κάπως ιδιόμορφη και η φετινή άνοιξη, όλο και λιγότερα τα χαμόγελα κάτω από τις μάσκες. Δεν έχουν εξαφανιστεί ακόμα εντελώς.

Photography credits: Mary Zacharaki

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: